Skip to main content

Wenen 2016: Reisblog (tweede deel)

Over Wenen heb ik de voorbije weken al veel gepost. Tijdens de reis heb ik een dagboek bijgehouden waarin ik anekdotes en praktische weetjes heb opgeschreven die ik graag met jullie wil delen. Dit is deel twee van dat reisdagboek. Voor deel één, klik hier.

Waar zat ik met m’n verhaal? Ja, het was zaterdag 28 mei toen we de Wachau wijnstreek bezochten onder een stralend zonnetje met een volle bus bende toeristen. We reden net Wenen uit en voerden via snelweg S5 tot in Krems An Der Donau (dat hoogdagen beleefde toen zout nog het witte goud was) en tot Spitz. Onderweg was de Donau nooit ver weg. De Donau is een machtige rivier die tien Europese landen doorkruist of er de grens van streelt en met 2800 km is het, na de Wolga, de langste rivier van Europa en in Wenen en de Wachau wijnstreek kleurt die blauw. Zo beweert Johann Strauss toch in z’n beroemde wals. Dit deuntje werd herhaaldelijk in de bus afgespeeld. We passeerden het kasteel van Korneuburg, het kloosterpaleis ‘Klosterneuburg’, dat gebouwd werd door Karel de zesde rond 1700 toen hij de Spaanse kroon aan de Bourbons verloor en zijn eigen L’Escorial wilde hebben, nog een ander groot klooster, Herzogenburg, en het beroemde kasteel van Dürnstein waar Richard Leeuwenhart, koning van Engeland, een tijdje heeft gevangen gezeten.

Opvaart Donau van Spitz naar Melk, Wachau, Oostenrijk.
Wenen 2016: Opvaart Donau van Spitz naar Melk.

De gids richtte onderweg onze aandacht ook op ‘Elder’, Sambucus nigra, of in het Nederlands de Gewone Vlier. Dit is een struik met witte bloemen, paarse bessen en geneeskrachtige eigenschappen. Bij oude volkeren stond deze plant symbool voor de Germaanse Godin Freya, de godin van het huishouden. Toen de christelijke leer z’n intrede deed, werd het een slechte plant want er waren geen christelijke associaties met de plant. De plant werd geassocieerd met hekserij en de woonplaats van heksen. Later werd de plant terug in een positief daglicht geplaatst: de vele bloemen deden denken aan de witte sluier van De Maagd Maria. Van de bessen kan wijn, jenever, jam of siroop gemaakt worden. De bessen best wel eerst koken, want ze zijn giftig.

In Spitz scheepten we in op de boot ‘Dürnstein’ voor anderhalf uur pleziervaart 20 km stroomopwaarts naar melk. We zetten ons op het bovendek, genoten van het warme, zonnige weer, van een drankje en het aangename gezelschap en van de zeer mooie voorbij glijdende landschappen met oude wijngaarden, veel groen, fotogenieke dorpjes, en machtige burchten. Wat wil een mens nog meer? Niiiiks! In Willendorf dat we passeerden werd het beroemd Venus beeldje gevonden waarvan je hier een replica kan bewonderen. Voor het origineel moet je in het Natuurhistorische museum in Wenen zijn.

Aangekomen in Melk, namen we de bus naar de abdij van melk voor lunch en bezichtiging van de abdij in Barokke bouwstijl. De abdij van Melk is Unesco Werelderfgoed en een must do tijdens elk bezoek aan Wachau. De gidse was uitstekend en leidde ons rond in het museum, de indrukwekkende ‘Grote Marmerenkamer’, de bibliotheek en tenslotte het absolute hoogtepunt: de abdijkerk van Melk. De marmer is fake (stucco werk) en het goud is dat ook (5 kg goud werd gebruikt voor ganse kerk!) maar het resultaat is schitterend indrukwekkend!

Via snelweg A1, Sankt Pölten en het Wienerwald, reden we terug naar Wenen waar we afgezet werden aan de Staatsopera (nabij Karlsplatz). We namen plaats op het terras van Café Oper Wien en bestelden iets. Wat verder stond een groot televisiescherm dat het ballet ‘Don Quichot’ uitzendde wat op dat moment aan de gang was in het operagebouw achter ons. We keken eventjes mee en gingen dan terug naar het hotel.

Zondag 29 mei stond in het teken van Hofburg en omgeving. ‘s Ochtends om negen uur woonden we een mis bij in Hofburgkapelle. Niet zomaar een mis, maar eentje die rijkelijk muzikaal opgeluisterd werd door de enige echte Wiener Sängerknaeben onder begeleiding van een tenor en bas van de Staatsopera en een strijkkwartet en organist van de Wiener Philharmoniker. Dirigent was Martin Schebesta. Zij brachten van Wolfgang Amadeus Mozart, Missa brevis (‘De korte mis’) in B-groot, KV275 en ook een instrumentaal werk van W.A.Mozart: Kirchensonate KV212. Daarnaast luisterde een Gregoriaanse koor ‘Choralschola’ de overige misdelen op. Het was een muzikaal bezinningsmoment met een beetje bezinning en vooral heel veel (steengoede) klassieke muziek! En voor slechts 16 euro inkom z’n geld meer dan waard. Op muzikaal vlak was dit het beste wat we deze reis gehoord hebben.

Lipizzaner paardenshow, Spaanse Rijschool, Hofburg, Wenen.
Wenen 2016: Lipizzaner paardenshow, Spaanse Rijschool, Hofburg.

Na de mis gingen we vlakbij in de Spaanse rijschool kijken naar een paardenshow met Lipizzaner paarden. De piste was groot en rechthoekig met een colonnade aan de lange zijden en publiek op twee niveaus. Alle paarden en ruiters waren mooi verzorgd en in traditionele klederdracht. Er speelde klassieke muziek van Johann Strauss. Het programma bestond uit vijf delen waar verschillende vormen van paardendressuur getoond werden. De show was vooral boeiend voor paardenliefhebbers maar ik vond het te duur: een staanplaats met beperkt zicht kostte ons 28 euro.

De show startte met jonge hengsten (vier tot zesjarig) met ruiter met zweep maar zonder sporen, die grote rondjes draaiden in draf en galop. Dit werd gevolgd door ‘Pas de Deux’ waarbij twee hengsten ‘dansen’ door ingewikkelde stap- en loopkunstjes uit te voeren (zoals twee keer met het linkerbeen naar voren en dan twee keer met het rechterbeen, of zoals het uitslaan van hun benen). Dit vereiste hoge concentratie en coördinatie van de paarden. In het derde, langere (duur van kwartier) en meest spectaculaire deel, kwamen vier volleerde Lipizzaner paarden met hun begeleiders op de piste. Slechts één paard werd bereden, de andere werden begeleid door twee personen m.b.v. lange teugels en leidsels. Ze deden spectaculaire dingen uit de hogeschooldressuur: oefeningen op de grond zoals piaf, halfstep, passage, pirouette, piafpirouette, spaanse draf en oefeningen boven de grond zoals pesade en levade (steigeren op commando onder resp. een hoek van 35 en 45°), courbette en croupade (levade gevolgd door enkele sprongen terwijl paard enkel op de achterste poten steunt, resp. voorwaarts en opwaarts), of ballotades en capriolen (een croupade waarbij het paard de achterste poten uitslaat, resp. met beperkte of volle kracht). De capriool is de moeilijkste van alle schoolsprongen. In het voorlaatste deel betrad slechts één lipizzanerpaard met begeleider de piste: deze deed subtiele stap- en draaibewegingen zoals de ene voet over de ander zetten, pirouettes en door de begeleider sterk gecontroleerde bewegingen over de ganse piste (hogeschool dressuuroefeningen op de grond). Als je er niets vanaf kende (zoals mezelf), zou je denken dat het paard gewoon wat rondjes om de piste draaide. In het vijfde en laatste deel ‘School van de dressuur’ traden 8 lipizzaners met ruiter op. Het was het hoogtepunt van de paardenshow en behelste ingewikkelde choreografieën en looppassen, zoals uiteen- en ineenritsen, elkaar vier per vier in rij afwisselend dwarsen en vier per vier in blok naar elkaar toe rijden en omkeren en draaien. Met twintig minuten is het de zwaarste en langste quadrille ter wereld.

Lunchen deden we in Café-restaurant Griensteidl. Eten en op restaurant gaan is wel duurder dan in België, heb ik de indruk. Dan spendeerden we 3,5 uur in het Kunsthistorische Museum.  Dit museum is enorm, en vergelijkbaar (maar niet zo uitgebreid en exquise) als het Louvre in Parijs of het Brits Museum in Londen. De hoogtepunten situeren zich vnl. in de collectie Europese schilderkunst 1400-1800 met een speciale vermelding voor de grote collectie schilderijen van Pieter Bruegel de Oude. Terug buiten was het zomers warm, met een blauwe hemel en een verfrissend briesje. We wandelden langs de Ringstrasse voorbij Parlement, Stadhuis/Rathaus en Burgtheater tot bij Café Landtmann (dat samen met het vlakbijgelegen Café Central) één van de beroemde koffiehuizen van Wenen is. Dit was het favoriete café van Sigmund Freud, Gustav Mahler en Marlène Dietrich. De Gulaschsuppe en klassieke Quiche Lorraine waren heerlijk en de witte wijn ‘Grüner Veltliner’ van wijndomein Wagram dronk vlot weg. We maakten er nog een gezellige avond van. Op weg naar het hotel sprongen we InterSpar Hbf nog eventjes binnen. Hier was iets geks aan de hand. Dwars door het midden van de supermarkt waren hekken geplaatst waardoor de winkel in tweeën werd gesplitst. Het zou te maken gehad kunnen hebben met de Oostenrijkse wetgeving in combinatie met de laat avondopening op zondag.

Maandag 30 mei stond in het teken van de expressionisten en de Secession schilders met een bezoek aan Oberes Belvedere museum en het Leopold Museum en de avond eindigde in muzikale schoonheid met een concert door het Wiener Symphoniker in het Konzerthaus. We vertrokken die dag te voet. Eerste stop was het 21er Haus waar we niet binnengingen. Vlakbij lag Schloss Belvedere, een schitterend barokpaleis van Prins Eugène van Savoye, brilliant militair opperbevelhebber van de keizerlijke troepen voor wie Schloss Belvedere moest kunnen wedijveren in pracht, praal en grootsheid met Versailles in Frankrijk, van de Zonnekoning aan wiens hof hij was opgegroeid. We bezochten het museum Oberes Belvedere met vnl. schilderijen van de Middeleeuwen tot nu en met vooral een indrukwekkende collectie expressionisten waaronder Gustav Klimt (‘Kuss’) en Egon Schiele.

Standbeeld Franz schubert, Stadtpark, Wenen.
Wenen 2016: Standbeeld Franz schubert, Stadtpark.

Na de lunch in de bistro van Oberes Belvedere, zetten we onze tocht verder door het park Belvedere en de wijk Landstrasse tot aan het Stadtpark waar we selfies namen met stenen versies van Schubert en Strauss Jr. Hier moesten we de eerste keer deze reis onze paraplu bovenhalen. Tram 2 en de Ringstrasse brachten ons tot bij het museumcomplex ‘MuseumsQuartier’ waar we het Leopold Museum bezochten dat grotendeels gewijd is aan de Oostenrijkse expressionisten Klimt, Schiele, Gerstl en Kokoschka. Zeer de moeite! Na een snelle hap in een wokrestaurant en een opfrisbeurt op de hotelkamer, trokken we terug richting Stadtpark waar we in de prachtige Groβer Saal van het Konzerthaus een muzikale topavond beleefden met klassieke werken voor groot orkest van Ludwig van Beethoven en Gustav Mahler, gebracht door het Wiener Symphoniker.

En toen brak de laatste dag aan. We eindigden waarmee we begonnen waren: de Innere Stadt. Deze keer maakten we een wandeling door de oostelijke helft maar beginnen deden we met een bezoek aan de gratis Noordelijke vleugel van de majestueuze Stephansdom, een prachtstaaltje van gotische bouwkunst. De wandeling voerde ons langs Singerstrasse, Blutgasse, Mozarthaus Vienna, Schulerstrasse, Strobelgasse, Essiggasse, Jesuitenkirche, Dominicanerkirche en Fleischmarkt. De Jezuïetenkerk had fresco’s die een koepel nabootsten: een knap voorbeeld van trompe l’oeil. Lunchen deden we in Griechenbeisl, een traditioneel bistro-café en het oudste van Wenen (1447). Daarna namen we de U1-bahn, 20m verder aan de Schwedenplatz, terug naar het hotel om de bagage op te pikken, dan de trein van Hauptbahnhof naar de luchthaven en de vlieger terug naar Zaventem. En daarmee zat deze reis en deze blogpost erop!

P.S.: Het reisprogramma:

Zat 28 mei
– Wachau wijnstreek: Boottocht Donau van Spitz naar Melk*, Melker Stifts restaurant (lunch) in Melk, Abdij v Melk*.
– Café Oper Wien (Dinner).

Zon 29 mei
– Hofburgkapelle: Wiener Sängerknaben zingen Mis van Mozart*.
– Spaanse rijschool: show met Lipizzaner paarden*
– Café-restaurant Griensteidl (lunch)
– Hofburg wandeling, Burggarten, KHM*, Parlement, Rathaus en rathauspark, Burgtheater, Minorietenkirche.
– Kunsthistorische Museum*
– Café Landtmann (Dinner)

Maa 30 mei
– 21er Haus
– Schloss Belvedere: Oberes Belvedere*, tuin, Hill restaurant (lunch).
– Stadtpark
– Leopoldmuseum*
– Mai Thai wok en grill, Hbf (Dinner).
– Concert Wiener Symphoniker im Konzerthaus*

Din 31 mei
– Stephansdom* en
– Historisch centrum Oost: Mozarthaus Vienna, Jesuïetenkirche*, Dominicanerkirche*, Fleischmarkt.
– Griechenbeisl (lunch)

* Bezochte musea, kerken, paleizen, attracties of concerten

One thought to “Wenen 2016: Reisblog (tweede deel)”

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: