Skip to main content

Wenen 2016: Reisblog (eerste deel)

Over Wenen heb ik de voorbije weken al veel gepost. Tijdens de reis heb ik een dagboek bijgehouden waarin ik anekdotes en praktische weetjes heb opgeschreven die ik graag met jullie wil delen. Dit is deel één van dat reisdagboek. Voor deel twee, klik hier.

Het cultureel citytrip avontuurtje van een week begon op Zaventem en anderhalf uur vliegen later stonden we op Oostenrijkse bodem. De Austrian Airlines vlucht zat maar half vol. Het vluchttarief was redelijk (niet zo laag als ryanair vluchten natuurlijk), de beenruimte voldoende, de gratis versnapering een leuk gebaar. Niets op aan te merken dus, behalve dan op het toegelaten gewicht van de handbagage: slechts 8 kg! Beetje weinig, niet? Toch als je om kosten te besparen, enkel handbagage wil meenemen. In Wenen had ik een kamer geboekt in een groot hotel: Azimut Vienna Delta Hotel. Dit hotel heeft een goede quotering op booking.com, heeft alle faciliteiten en wat mij het meest beviel was de superlocatie vlakbij het Hauptbahnhof (het centrale station van Wenen) aan de Südtirolerplatz. Dit is een openbaar vervoer knooppunt waar je slechts op 20 min sporen verwijderd bent van de luchthaven van Wenen (trein) en slechts enkele haltes van Karlsplatz en Stephanplatz (U1-bahn).

Anker Uhr, Hoher Markt, Innere Stadt, Wien.
Wenen 2016: Anker Uhr, Hoher Markt, Innere Stadt.

De eerste halve dag (woensdag 25 mei) hebben we een wandeling gemaakt door het Westelijke deel van de Innere stadt. Vanaf Stephanplatz met Stephansdom, ging de tocht via Rotenturmstrasse, Lichtensteg, Hohermarkt (met Anker Uhr), Judenplatz, Am Hof, Graben, Peterskirche, Graben, Kärtnerstrasse, Hotel Sacher tot Café Mozart en het Albertinamuseum. Peterskirche is een barokke kerk, en heeft, op de Karlskirche na, de mooiste koepel van Wenen, met een schitterend koepelfresco van Rottmayr. In Café Mozart smulden we van een overheerlijke maar erg calorierijke Sachertorte.

In het Albertina Museum (woensdag is er een laatavond opening tot 21 uur) bezochten we de expositie rond Anselm Kiefer: een Duits schilder, veel werken met als thema de Rijn, in zwart-wit en met houtsnijwerk er in verwerkt. Dit vond ik mooi. Dan volgde de expo ‘(Marc) Chagall bis (Kasimir) Malewitsch’ dat het verhaal brengt van de Russische expressionisten. Er waren ook werken van Wassily Kandinsky, Alexander Rodtschenko, Olga Rosanowa, Iwan Kljun, Pawel Filonow (o.a. ‘Feestmaal van de koningen’ uit 1913), Boris Grigorjew, Natalia Gontscharowa,… Daarna vlogen we door de tijdelijke expositie over Erwin Bohatsch, een Oostenrijks kunstenaar geboren in 1951. Vervolgens bewonderden we de impressionisten van de permanente collectie ‘Monet bis Picasso’. Hier vind je de schilderstromingen Impressionisme, Pointilisme, Fauvisme, Kubisme, Surrealisme, The Bauhaus, Dadaïsme en neorealisme. Eindigen deden we in schoonheid in de Pronkkamer met tekeningen van grootmeesters als Albrecht Dürer, Hiëronymus Bosch (detailtekening uit ‘De tuin der Lusten’, nl. gerafeld verstijfd hemd), Pieter Breugel De Oudere (‘De grote vissen eten de kleine’ 1556, en een zelfportret), Peter Paul Rubens (tekening van zoon Nicolas en van dochter Clara Serena), Rembrandt van Rijn, Michelangelo, Rafaël en Leonardo Da Vinci. En er hingen ook nog enkele werken van Egon Schiele en Gustav Klimt.

Detail Koepelfresco Rottmayer (Verbranding boeken Luther), Karlskirche, Wenen.
Wenen 2016: Detail Koepelfresco Rottmayer (Verbranding boeken Luther), Karlskirche.

De volgende dag, het was opnieuw mooi lenteweer zoals quasi de ganse reis eigenlijk, was een Oostenrijkse feestdag, Corpus Christi, die twee weken na Pinksteren valt. Traditioneel treedt het Wiener Philharmoniker dan gratis op tijdens het Zomernacht Concert in Schloss Schönbrunn.  Hier keek ik al maanden naar uit en eindelijk was het zover.: ik zou eindelijk eens live naar het beste orkest van de wereld kunnen luisteren!  Dit concert zou pas starten om 20 uur. Daarom begon de dag met wat sightseeing. We namen de U-bahn naar Karlsplatz en verkenden de omgeving. Het Musikverein ademt grandeur en alle grote namen uit de Weense klassieke muziekgeschiedenis, Mozart, Beethoven, Haydn, enz, hebben hier concerten gegeven. De Karlskirche is het Weense hoogtepunt van de barok en contrareformatie. Buiten voor de kerk is een vijver met werk van Henri Moore. De kerk heeft een facade met twee triomfzuilen (geïnspireerd op de Romeinen) en twee engelen met groot kruis. Binnenin zijn de hoogtepunten het hoog altaarpaneel dat de tenhemelopneming van Carolus Borromeus toont en de fresco’s van Rottmayr in de 72 m hoge koepel. Deze laatste kan je van dichtbij bewonderen via een panoramalift. Jammer genoeg was deze buiten werking maar met de zoom van m’n fotocamera kon ik close-ups nemen. Dat is (bijna) evengoed. Zo is er een detail waar de boeken van Luther verbrand worden. Plots luidden de klokken. Een dienst ging beginnen n.a.v. Corpus Christi. Wij bleven niet. Na een stop bij de Secession kunsttempel, namen we op Naschmarkt, waar alles dicht was, de U4-bahn richting Hietzing tot halte Meidling Hauptstrasse (4e stop). We wandelden langs de rivier Wien (die zijn naam gaf aan Wenen en uitmondt in de Donau) richting Schloss Schönbrunn en lunchten in Hollerei veggie restaurant. Lekker en supervers!

Om één uur arriveerden we aan Schloss Schönbrunn.  We waren net op tijd voor het bezoek van het zomerpaleis van de Habsburgers want de online in België aangekochte tickets hadden een tijdslot dat op het punt stond te verlopen. Voordeel van online tickets is wel dat je de lange wachtrijen aan de ticketbalie kan vermijden. Daarna bezochten we de tuinen van Schloss Schönbrunn: de Privy tuin, de Orangerie, de Romeinse Ruïne, Gloriette en het Palmenhuis. Een interessant weetje i.v.m. de Orangerie is dat Keizerin Maria-Theresia als trouwgift van de Sultan van Turkije een mirte kreeg, een groenblijvende, tot 5m hoog wordende plant met witte bloeiwijze. Sindsdien werd dit boompje generatie na generatie gecultiveerd in deze wintertuin. Het boompje heeft een belangrijke mythologische (Mirte stond in de oudheid symbool voor liefde, geluk en vruchtbaarheid, en dus voor de godin Aphrodite) en filosofische/godsdienstige (Zoroastrisme, Loofhuttenfeest Joden) betekenis. Tegen half zeven waren we rond en trokken we naar het festivalterrein. Nog eventjes vol ongeduld wachtten, en dan was het beste orkest van de wereld eindelijk daar. Het werd een onvergetelijke avond hoewel het publiek wat enthousiaster mocht reageren en de akoestiek in openlucht niet je dat was, maar daarover lees je elders op reisboei.be meer.

Romeinse Ruïne, Schloss Schönbrunn, Wenen.
Wenen 2016: Romeinse Ruïne, Schloss Schönbrunn.

Vrijdag 27 mei werd een dag met de focus op architectuur: Ringstrasse, Donaucity, Riesenrad, Hundertwasser,… Eerst namen we op Karlsplatz tram 1 langs Ringstrasse van stop Kärntner Ring-Oper tot stop Schwedenplatz en vergaapten ons aan de architectuur van Hofburg, Kunsthistorische Museum, Parlement, Stadhuis, Votivkirche en Beurspaleis. Met U1-bahn spoorden we tot de stop Alte Donau in district Donaustadt (linkeroever). We wandelden door Donaupark, schoten de hoogte in naar 165m en genoten van een weids uitzicht over Wenen vanuit het café van de Danubeturm. Via Donaucity een stad in een stad, met gebouwen als UNO city (1979), Austria Center Vienna (1987), de Andromeda wolkenkrabber (1996-98) en recent DC Tower 1, belandden we bij Jubilaümskirche en DDSG Blue Danube Schiffahrt. Hier scheepten we in op het schip MS Vindobona en maakten een halve rondvaart vanaf de Reichsbrücke stroomopwaarts langs Floridsdorfer Brücke, Zaha-Hadid-haus en Fernheizwerk Spittelau tot halte Schwedenplatz. We wilden lunchen in Otto Am Fluss, in hetzelfde gebouw gevestigd als de rederij, maar jammer genoeg zat de middagshift er reeds op. Dan maar een Subway, kan ook lekker zijn! En daarna namen we de echte subway (U1-bahn) tot het iconische, megapopulaire en megadrukke Riesenrad. Als je in Wenen bent en je wil Danubeturm en Riesenrad bezichtigen, denk er dan aan dat er voordelige combitickets bestaan. Er was ons slechts één rondje gegund, gelukkig een erg traag rondje. Door het Prater (pret)park dan tot bij Kunst Haus Wien (Museum Hundertwasser) waar we het museum niet bezochten maar wel het café-restaurant. Hier smulden we van ‘Flammkuchen’ met tomaat en mozzarella. ‘Flammkuchen’ is de Duitse variant van een pizza. In Antwerpen vind je die trouwens ook bij Kaffeinini in de Nationalestraat. Tsja wat wil je, in Antwerpen hebben ze alles… Daarom wordt het ook ‘het Stad’ genoemd! Eindigen deden we met het Wittgenstein Haus, in Bauhaus stijl, en aan de Rochusplatz namen we de U3 en U1-bahn terug naar Azimut Vienna Delta Hotel.

Zaterdag stond een bezoek aan de Wachau wijnstreek op het programma.  Je kan met eigen vervoer of de trein maar wij opteerden voor een georganiseerde rondrit met ‘Vienna Sightseeing Tours’. Geen gezeur, gezoek of gestress, gewoon de bus opstappen en relaxen maar. De folder prijst de tour aan als een pittoreske busrit en Donau vaart door het mooie (Unesco werelderfgoed) landschap van Wachau met wijngaarden, de kronkelende blauwe Donau, Middeleeuwse kastelen en ruïnes en indrukwekkende abdijen.

Vroeg beginnen doen die gidsen niet want we waren maar goed en wel op weg iets na tien uur. De chauffeur heette Andreas en de gids Zlatov en deze vertelde de ganse busrit naar Spitz in Duits en Engels over de bezienswaardigheden die we passeerden. Zo vertelde hij over Schloss Belvedere en prins Eugène van Savoy, over de vier gasometers die een reconversie hebben ondergaan van een industriële functie naar een kantoor, winkel, en woonfunctie, en over de Donauinsel. Dit bosrijke, lang gestrekte park in een waterrijke omgeving (Donaukanaal, Nieuwe Donau en Alte Donau) is er gekomen na enorme waterwerken (1870-1970) die als doel hadden de overstromingen in Wenen te stoppen. Want bij zware, lange regenval en als de sneeuw in de Alpen in de lente begint te smelten, komen grote hoeveelheden water naar beneden en zwellen de rivieren. En hun opzet is gelukt want sinds de zeventiger jaren is Wenen niet meer ondergelopen. Maar water zoekt altijd zijn weg en nu lopen hoger op de rivier de Donau en verder stroomafwaarts van Wenen stukken land onder water, meestal landbouwgronden.

Tekstueel en qua tijd zitten we in het midden van het reisverhaal. Deel twee volgt over enkele dagen… See you soon!

P.S.: Het reisprogramma:

Woe 25 mei 2016
– Wandeling in Historisch Centrum West: Hohermarkt (Anker Uhr), Judenplatz, Am Hof, Graben, Peterskirche*.
– Café Mozart (Dinner, met Sachertorte!)
– Albertina museum*

Don 26 mei
– Karlsplatz en omgeving: Musikverein, Karlsplatz, Karlskirche*, Secession. Naschmarkt.
– Hollerei, Veggi Restaurant (Lunch)
– Schloss Schönbrunn*: Paleis, Privy, Orangerie, Theatercafé (drank), Gloriette, Gloriette Café (Dinner).
– Zomernachtconcert* met Wiener Philharmoniker orkest in Schloss Schönbrunn.

Vrij 27 mei
– Semi Ringstrasse tramtour*
– Danubeturm*, Café Panorama Danubeturm (lunch), Donaucity.
– DDSG Danube boottocht*: Reichsbrücke tot Schwedenplatz via Spittelau.
– Prater en Ferris rad*
– Kunst Haus Wien (Museum Hundertwasser): Tian Bistro im KunstHausWien (Dinner).
– Hundertwasserhaus, Wittgensteinhaus, Rochusmarkt.

Zat 28 mei
– Wachau wijnstreek: Boottocht Donau van Spitz naar Melk, Melker Stifts restaurant (lunch) in Melk, Abdij v Melk*.
– Café Oper Wien (Dinner).

* Bezochte musea, kerken, paleizen, attracties of concerten

One thought to “Wenen 2016: Reisblog (eerste deel)”

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: