Skip to main content

Venetië 2016: “De Noordelijke eilanden en de Historische Regatta” (dag 4)

Er is zoveel te zien in deze magische stad dat je maximaal gebruik moet maken van de beperkte tijd die je hebt, vind ik. Vroeg opstaan dus (vandaag om 7u30) en lang opblijven! Wat doe ik vandaag? De Noordelijke eilanden Mazzorbo, Burano, Torcello en Murano bezoek ik eerst en in de namiddag is het feest in Venetië: op deze zonnige zondag zal de historische regatta uitvaren, een gondelparade en -race over de lagune en het Canal Grande.

Zicht op Venetië Noord (cannaregio) vanaf vaporetto nr.12, Venetiaanse lagune
Venetië 2016: Zicht op Venetië Noord (cannaregio) vanaf vaporetto nr.12

Om bij de Noordelijke eilanden te geraken, neem ik vaporetto nr. 12 die vertrekt aan Fondamenta nove (cannaregio wijk) en al deze eilanden aandoet. Eerst passeren we San Michele, het begraafplaats eiland, en na een half uur varen, stap ik af op het eiland Mazzorbo (9u15). Een korte natuurwandeling later, kom ik aan op het eiland Burano (bruggetje oversteken), gelijktijdig met de Vaporetto waar ik net ben van afgestapt. Burano was een vissersgemeenschap maar leeft nu vooral van het toerisme. Burano is gekend om zijn kantwerk (op Burano is een kantwerkmuseum) en om zijn vele, in felle kleuren geschilderde huisjes (zo konden de vissers op zee, hun huisje van ver spotten). Ik loop kort de Chiesa San Martino Vescovo binnen. De mis van 9 uur is net gedaan: er is veel volk. In ‘Bar Palmisano’, in de hoofdstraat vlakbij het kantmuseum gelegen, ga ik ontbijten. Ik kies ‘un pezzo di pizza funghi calda e un macchiato’. De pizza is zeer goed, de koffie is een minikopje en smaakt straf en lijkt meer op ‘un caffè ristretto’. Volgende keer bestel ik toch maar cappuccino denk ik.

Burano, Noordelijk eiland van Venetië
Venetië 2016: Burano
Torchello, Venetië
Venetië 2016: La Cattedrale, Torchello

Om 11 uur neem ik terug vaporetto nr. 12. 1e stop is Torchello, een verlaten eiland met een indrukwekkende kathedraal en een 11e eeuwse kerk. Torchello was het historische en religieuze hart van de lagune. Historisch omdat de eerste bewoning in de lagune hier was. In de 17e eeuw leefden hier 20.000 mensen, nu slechts 20. Religieus omdat La Cattedrale Santa Maria Assunta, gesticht in 639 na christus, hier staat. La Cattedrale is een van de oudste gebouwen in Venetiaans-Byzantijnse bouwstijl van het ganse Adriatische Zeegebied. Bewonder het uitzicht vanop de campanile (11e eeuw), een magnifieke veelkleurige Byzantijnse mozaïekvloer, twee rijen van negen korinthische zuilen, een mozaïek in de apsis met de Heilige Maagd in blauw gewaad en kind Jezus en de 12 apostelen, maar vooral, de enorme mozaïek van Het Laatste Oordeel, in Venetiaans-Byzantijnse stijl, uit de 12e-13e eeuw, met gebruik van veel goud en met taferelen uit de Bijbel op zes rijen panelen. Zo zie je bovenaan dat Jezus Adam vastgrijpt, en links onderaan gaan de uitverkorenen naar de hemel en rechts onderaan gaan de verdoemden naar de hel. Naast de kathedraal staat de Chiesa Santa Fosca, een 11e eeuws kerk met een grondplan volgens een Grieks kruis en mooie zuilen van Grieks marmer.

Murano, Venetië
Venetië 2016: Murano

Op het middaguur neem ik Vaporetto nr. 12 terug richting Venetië. Ik stap af in Murano. Hier bezoek ik het Murano glasmuseum. Eerst krijg je een filmpje over hoe Murano glas wordt gemaakt, en dan volgen een tiental zalen met heel veel Murano glas. Zo leer je dat glas maken teruggaat tot de oudheid,dat het ontstaan is in het Midden-Oosten en de Romeinen het wijdverspreid hebben. Venetiaanse Muranoglas werd top met de uitvinding van het glasblazen en vooral het maken van transparant glas. Zelfs de dogen en pausen wilden Muranoglas. Ook een bezoekje waard op Murano is Chiesa dei Santa Maria e Donato waar een prachtige mozaïekvloer ligt.

En dan is het tijd voor de historische regatta, die wil ik zeker niet missen! Het regatta traject vertrekt in de lagune, passeert langs de Santa Maria della Salute en vaart dan het Canal Grande op. Ik ga mij een goed plaatsje uitzoeken langs het Canal grande maar eerst moet ik er geraken: ik neem de vaporetto terug (14u40) naar Fondamenta Nove, wandel door de wijk Cannaregio (Calle del Fumo, Campo San Maria Nova, Campo S. Dei. SS. Apostoli, strada Nova) en houd een tussenstop in het hostel. Maar als ik de vaporetto wil nemen naar de overkant van het Canal Grande, blijkt alle kanaalverkeer te zijn stilgelegd. Dan maar een omweg te voet maken en mij door het gewoel wringen naar de Rialtobrug. Op de Rialtobrug naar de regatta kijken is een slecht idee: veel te druk en beperkt zicht. Op Campo Rialto Mercato en Campo della Pescaria zie je meer. Maar een goede foto nemen zal moeilijk worden. Dagelijks is hier een (vis)markt waar restaurateurs en de gewone Venetiaan verse waren komt kopen om die dag klaar te maken. Na tien minuten wachten, zijn ze daar! En in tien minuten (16u40-16u50) is het weer voorbij! Ik heb enkele mooie foto’s kunnen nemen (ondanks de drukte).

Historische regatta, Canal Grande, Venetië.
Venetië 2016: Historische regatta, Canal Grande
Historische regatta, Canal Grande, Venetië
Venetië 2016: Historische regatta, Canal Grande

Naast deze historische regatta (met klassieke, grote gondels) zijn er ook nog gondelraces volgens geslacht en leeftijdscategorieën (van 10-jarigen tot 40 plus). Afhankelijk daarvan leggen de gondels verschillende afstanden af op het Canal Grande, maar alle gondels passeren de Rialtobrug, keren om iets voorbij Campo San Stae en finishen aan Ca’ Foscari (waar een podium op het water gebouwd is waar alle hoogwaardigheidsbekleders plaatsnemen).

Maar omdat het meer dan een uur wachten is op de eerste gondelrace, beslis ik om tussendoor naar Ca’ Pesaro te gaan (want morgen is het maandag: sluitingsdag van dit museum en m’n laatste dag in Venetië). Echter ik loop eventjes verloren in de nauwe straatjes en kom twee minuten na vijf uur aan bij Ca’ Pesaro. Zullen ze me nog binnenlaten? Één uur voor sluitingstijd (18:00), worden de laatste bezoekers toegelaten. De ticketbalie is al dicht. Gelukkig heb ik m’n museumpas. En de museumbewaker maakt er geen probleem van: Italiaanse gemoedelijkheid? In meer Noordelijke landen zou dit niet gepakt hebben! Ik loop wat vlugger dan gewoonlijk door de zalen omdat ik maar een uur tijd heb.

Ca’ Pesaro huisvest de ‘Galleria Internazionale d’Arte Moderna’ (1e verdieping) en een collectie Oriëntaalse kunst (3e verdieping). De tweede verdieping zijn ze aan’t verbouwen.

Tancredi met 'Soggiorno a Venezia' (1955), Ca' Pesaro, Venetië
Venetië 2016: Tancredi met ‘Soggiorno a Venezia’ (1955), Ca’ Pesaro

Ik kom vooral voor de Moderne kunst. Volgens Trotter reisgids hangen er grote namen als Paul Klee, Kandinsky, Matisse, Max Ernst, Raoul Duffy, Gustav Klimt, Mark Chagall, Míro, De Chirico en Yves Tanguy, naast een boel Italiaanse kunstenaars, en de beeldhouwers August Rodin (bronzen kopieën van De Denker en van De Burgers van Calais), Henry Moore (een helm), de Belg Minne (Van deze Belg heb ik nog nooit gehoord.), en knappe beelden van Adolfo Wildt (lichtelijk vervormd maar sierlijk en sprekend) maar niet alles uit deze opsomming vind ik terug: zoals gezegd wordt de tweede verdieping verbouwd. Wat vind ik goed? M.a.w. waar blijf ik wat langer staan en heb ik foto’s van genomen? Adolfo Wildt, Permeke (idd, West-Vlaanderen is ook vertegenwoordigd!), Klimt, De Chirico, Kandinsky, Tanguy, Antonio Tàpies, Mario Deluigi, Tancredi, Ennio Morlotti en Roy Lichtenstein.

Ik ga nog eventjes kijken bij de Oriëntaalse collectie. Die doet me terugdenken aan de reis naar Japan in oktober 2016 (samoerai zwaarden en vechttenues, beschilderd porselein). Ik loop er vlug door. Er staat hier wel een raam open met schitterend zicht op het Canal Grande. Maar de historische Regatta is al voorbij gevaren.

Buiten gekomen wandel ik naar het vlakbijgelegen Campo San Stae. Dit pleintje ligt aan het Canal Grande en hier heb je een goed zicht. De bootraces voor kinderen, jongeren, elite en senioren zullen zo dadelijk van start gaan. De Regatta Historica is zo’n beetje hetzelfde als een wielerkoers. Je moet lang van tevoren een goed plaatsje uitkiezen, dan wachten en geduld oefenen en plots zijn ze – de wielrenners of in dit geval de roeiers in gondels – in vijf minuten tijd gepasseerd. Er is een harmonie bandje aan ‘t spelen voor de Chiesa San Stae. Eerst racen gondels met twee roeisters in tegen elkaar (18:20), nadien volgen nog gondels met zes roeiers (elite) (om 18:45) en gondelierende senioren in duo (19:20). Net zoals op de weg tijdens een wielerkoers, wordt de race voorafgegaan door een politieboot en achterna gevaren door politie en ziekenboot.

Gondelrace elite, campa San Stae, Canal Grande, Venetië
Venetië 2016: Gondelrace elite, Campo San Stae, Canal Grande

Om 19u20 is de laatste gondel voorbij gevaren. De mensen pakken in. Het begint al wat te schemeren en de lucht is grijs. Ik bol het ook af en ga op zoek naar een goedkoop restaurant hier in de buurt. Ik hoop dat straks de vaporetto’s terug varen want ik heb geen goesting om dat hele eind tot de Rialtobrug te wandelen. Ik heb nog geen halve straat gewandeld of ik spot een redelijk goedkoop geprijsd restaurant, Osteria Mocenigo, waar nog vele tafels vrij zijn. Als voorgerecht kies ik avocado met garnalen en als primo piatto neem ik spaghetti met cuttle fish in zwarte saus (‘spaghetti al nero’). Dit laatste heeft dus een saus gemaakt met de inkt van de inktvis! Een zwartkleurige specialiteit van Venezië. Beide gerechtjes heb ik nog nooit gegeten. Ze zijn beide heel lekker, vooral de avocado met garnalen weet ik te smaken. Mijn servet kleurt zwart van de inkt als ik mijn mond afveeg. Ze hebben hier ook een tiental ‘dolces’ . Ik neem de tiramisu (‘trek me er bovenop’) en deze is uistekend. Als drinken heb ik een fles bruis en een halve liter witte wijn genomen. Veel drank, maar ‘t was dan ook een warme dag. Ik moet m’n vochtreserves aanvullen! Voor veertig euro heb je hier zeer smakelijk gegeten.

Om 22 uur wandel ik terug naar vaporetto stop ‘San Stae’. Daar is het eventjes wachten, en dan kruis ik Canal Grande naar de volgende stop Ca’ d’Oro. Deze stop ligt dus naast Ca d’Oro, oftewel het gouden huis. Toen dit paleis gebouwd werd in de 15de eeuw in laat-gotische stijl, was de gevel volledig in bladgoud versierd. Het goud is ondertussen verdwenen maar Ca d’Oro is nog steeds een van de mooiste paleizen van de Canal Grande. Niet veel later ben ik terug aan het hostel. De Indisch deerne en de Japanse stille zijn vertrokken, en vervangen door twee Duitse jonge meiden uit München. Ze hebben er een 16-daagse Grand Tour van Italië opzitten met bezoekjes aan Rome, Firenze, Milaan, Garda meer en nu Venetië. Vandaag was weer een goed gevuld dagje met de Noordelijke Venetiaanse eilanden en de Historische regatta en Ca’ Pesaro. Morgen zit de vierdaagse in Venetië erop. Maar er komen nog mooie dingen aan zoals Castello Estense in Ferrara en heerlijke ragù al tagliatelle in Bologna.

Tot lees!

Geef een antwoord

%d bloggers liken dit: