Skip to main content

Venetië 2016: “Collezione Peggy Guggenheim en transfer naar Ferrara” (dag 5)

De laatste ochtend in Venetië

Zoveel te zien in voormalige, rijke zeemacht en Dogenstad Venetië, dat ik beslis om vandaag nog wat hoogtepunten in Venetië te bezoeken en pas laat naar Ferrara te treinen. Ik heb ook slecht geslapen en was vroeg wakker vandaag door het rumoer deze nacht van feestvierders en door het geluid afkomstig van de door boten veroorzaakte deining en het tegen de kaaien klotsende water van het Canal Grande. De ramen dichthouden zou helpen. Dan blijven ook die vervelende muggen buiten. Maar dan zou er geen fris windje zijn dat voor verkoeling zorgt. Want hoewel de zomer bijna ten einde is, liepen de temperaturen toch nog op tot tegen de 30°C op het middaguur. De voorbije dagen waren bovendien wolkeloos en blauw. Vandaag begint de dag onder een grijs gesternte. Tegen de middag zou het opklaren en toch nog 27°C worden rond 16-17 uur. Als ik Google mag geloven!

Ruitersstandbeeld van Bartolomeo Colleoni door Andrea Verrocchio, Campo Santi Giovanni e Paolo, Venetië.
Venetië 2016: Ruitersstandbeeld van Bartolomeo Colleoni door Andrea Verrocchio.

Na een verfrissend doucheke (7u30), de Beierense deernen ‘Guten Tag!’ gewenst te hebben en uit te checken (m’n grote rugzak laat ik achter aan de balie), vertrek ik en wandel van Via Strada Nova, Chiesa dei Santi Apostoli, Calle de La Malvasia, Campo Santa Maria Nova, Calle larga Giacinto Gallina tot Campo Santi Giovanni e Paolo (9u25). Aan dit plein ligt de scuola van Marcus (zeer mooie renovatie met oude & nieuwe elementen), en een ziekenhuis en kerk met dezelfde naam, nl. Ospedale e Chiesa Santi Giovanni e Paolo. Op dit plein staat ook het ruitersstandbeeld van Bartolomeo Colleoni door Andrea Verrocchio.

Chiesa Santi Giovanni e Paolo (buitenkant), Venetië.
Venetië 2016: Chiesa Santi Giovanni e Paolo (buitenkant).
Chiesa Santi Giovanni e Paolo (binnenkant), Venetië.
Venetië 2016: Chiesa Santi Giovanni e Paolo (binnenkant)

Chiesa Santi Giovanni e Paolo

Ik spendeer een half uur in Chiesa Santi Giovanni e Paolo. Deze Dominicanerkerk is de grootste kerk van Venetië (zelfs groter dan de Basilica di San Marco en de Chiesa de Frari) en de grootste gotische kerk van Europa. Ze is 100 m lang, 30 m breed (45 m in de kruisbeuk) en 32 m hoog en ze heeft een koepel 40 m in diameter. Grote stalen kettingen, die weggecamoufleerd zijn achter versierde balken, stabiliseren de ganse kerkstructuur. De kerk bevat werken van Bellini (rechterzijbeuk), Vivarini, Palma Giovane, Bassano (sacristie) en een zeer mooie Kapel van Lepanto of de Rozenkrans van de hand van Veronese. Daarnaast bevat de kerk een schitterend, gigantisch gotisch glas-in-loodraam, uitgevoerd in Muranoglas, in het rechtertranssept, en de grafmonumenten van vijfentwintig dogen (koor en elders).
Via Campo Santa Maria Di Formosa (waar ik ontbijt) en Campo della Fava, neem ik om 11 uur aan de Rialto brug, de snelle waterbus nr. 2 tot Ponte dell’Accademia. Na de laatste kerk volgt het laatste museum dat ik in Venetië zal bezoeken: Collezione Peggy Guggenheim.

Zicht vanaf Ponte dell'Accademia op Canal Grande, Santa Maria della Salute en Collezione Peggy Guggenheim, Venetië.
Venetië 2016: Zicht vanaf Ponte dell’Accademia op Canal Grande, Santa Maria della Salute en Collezione Peggy Guggenheim.

Collezione Peggy Guggenheim

Peggy Guggenheim (1898-1979) erfde erg jong een miljardenfortuin van haar vader die het leven liet tijdens de schipbreuk met de Titanic (1912). Haar bewogen leven was gevuld met moderne schilderkunst (moderne kunstcollectie uit de periode 1900-1960, muze van de surrealisten, getrouwd met Max Ernst, openhouden kunstgalerijen en organiseren van tentoonstellingen, mecenas van verschillende kunstenaars waaronder Pollock), liefdesaffaires en echtgenoten (Ze kreeg meerdere kinderen en was vijf keer getrouwd.), en bracht ze door in New York, Parijs, Londen en Venetië. Ze werd ereburger van Venetië in 1962.

In Venetië kocht ze een paleis (dat onvoltooid was, il palazzo incompiuto) waar nu haar kunstcollectie getoond wordt. Alle grote schilders van de twintigste eeuw zijn vertegenwoordigd met belangrijke werken: gestart wordt met het Kubisme met o.a. Picasso, Braque, Duchamp, dan volgen Mondriaan, Kandinsky, Chagall (futurisme en abstractisme) en veel werken van surrealisten waaronder Magritte, Delvaux, Dali, Max Ernst, Yves Tanguy, Miró, de Chirico (Metafysische kunst), daarna is er een volledige zaal gewijd aan Jackson Pollock (Amerikaans abstract expressionisme) tenslotte zijn er nog werken uit het interbellum (zoals Klee, Tanguy, constructivisten en leden van de school De Stijl van Van Doesburg).

Jackson Pollock - Croaking Movement (1946), Collezione Peggy Guggenheim, Venetië.
Venetië 2016: Jackson Pollock – Croaking Movement (1946), Collezione Peggy Guggenheim.
René Magritte - L'Empire des lumières (1953-54), Collezione Peggy Guggenheim, Venetië.
Venetië 2016: René Magritte – L’Empire des lumières (1953-54), Collezione Peggy Guggenheim.

Naast de collectie die Peggy Guggenheim verzamelt heeft, vind je in dit museumpaleis ook werken van Peggy’s dochter, Pegeen Vail, die schilderes was en jong gestorven is. Dit is niet bijzonder, vind ik. De collectie Gianni Mattioli toont Italiaans futurisme, met Morandi en Mondigliani (Italiaanse kunst van begin twintigste eeuw). De Schulhof collectie (een schenking) toont recenter werk van na 1945 (o.a. Rothko, Warhol). De tijdelijke tentoonstelling is getiteld ‘Imagine. New imagery in Italian Art 1960-1969’. Deze expositie liep tot 19 september 2016. Er zijn wel enkele boeiende werken te vinden, zoals een werk dat het schilderij ‘De Geboorte van Venus’ van Botticelli herwerkt, of zoals een kunstwerk waarin de beroemde foto van Stalin, Roosevelt en Churchill op de Jalta vredesconventie in 1945 vervat zit.

Tijdelijke Expositie 'Imagine. New imagery in Italian Art 1960-1969', Collezione Peggy Guggenheim, Venetië.
Venetië 2016: Tijdelijke Expositie ‘Imagine. New imagery in Italian Art 1960-1969’, Collezione Peggy Guggenheim.
Grafzerk Hondjes Peggy Guggenheim, Collezione Peggy Guggenheim, Venetië.
Venetië 2016: Grafzerk Hondjes Peggy Guggenheim, Collezione Peggy Guggenheim.
'De Stadsengel', ruiterstandbeeld van Marino Marini (1948), Collezione Peggy Guggenheim, Venetië.
Venetië 2016: ‘De Stadsengel’, ruiterstandbeeld van Marino Marini (1948), Collezione Peggy Guggenheim.

In de tuin vind je Peggy’s laatste rustplaats (haar as is hier begraven), naast haar geliefde hondjes, een wensenboom gepland in 2003 door Yoko Ono, een tekst in neonbuizen (Maurízio Nannucci) en verschillende beelden (Henry Moore, Giacometti, Anish Kapoor) en aan de kade het controversiële ruiterstandbeeld van Marino Marini, ‘De Stadsengel’ (1948). Controversieel omdat de ruiter in ‘opgewonden toestand’ is. Katholiek Italië en Venetië kon hier niet om lachen en om de hoogwaardigheidsbekleders ter wille te zijn kreeg het standbeeld een verwijderbare mannelijkheid.

Transfer naar Ferrara

Na anderhalf uur in het Guggenheim Museum genieten van Moderne Kunst, sta ik om 1 uur terug buiten. Ik wou de vaporetto terugnemen, maar m’n 72u ACTV pas is vervallen. Dus moet ik het ganse stuk terug naar het hostel (half uur) en tot treinstation (een kwartier) te voet afleggen. Ik kijk niet naar het plannetje van de reisgids, maar volg de pijlen naar de Rialtobrug en daarna de pijlen naar Ferrovia (treinstation). Ik volg de stroom van de toeristenmassa en passeer vele pleintjes die overgaan in smalle straatjes, vol met allerlei winkeltjes (prullaria, maskers, hoeden, t-shirts,…) en restaurantjes of meeneempizzeria’s. Zo kom ik terug in de buurt van het hostel en bij Supermercato Coop. Ik ga iets eten bij Ristorante-Pizzeria Pasqualigo. Ik bestel risotto con pescatore en lemon soda. De risotto smaakt flauw, de citroenfanta is gigantisch (1 liter!), en de rekening is ook hoog (bijna 29 euro!). Dat het niet zo lekker zou zijn en de rekening hoog, was te verwachten. Als je echt lekker wil eten in Venetië, ga je best op zoek naar restaurants in verlaten steegjes of de minder populaire buurten die nog niet ontdekt zijn door de massa. Zoals ik de voorbije dagen gedaan heb!

Toeristenstroom door de straten van Venetië.
Venetië 2016: Toeristenstroom door de straten van Venetië.

Om 15 uur zit het er echt op: ik betaal, pik m’n grote bagage op bij het hostel en wandel naar het station van Venetië, ‘Ferrovia Santa Lucia’. Daar aangekomen gaat het snel. Ik kijk op het infobord en ik zie ‘RV Bologna 15u42 spoor 12’ staan: dat is mijn trein! Ik koop een biljet tweede klasse met de automaat en betaal met kredietkaart. Dan wandel ik naar spoor 12. Ik valideer het ticket aan spoor 12: datum en uur worden op het ticket geprint. Dit is verplicht en anders is het biljet niet geldig. Ik stap ergens halverwege de lange trein op en ga in tweede klasse zitten.

Nu ik heb geluk en ben aan een kleine ramp ontsnapt: er is een staking van de Italiaanse spoorwegen bezig en verschillende treinen/bestemmingen rijden niet uit. Ik schat één op vijf treinen rijden niet, afgaande op de term ‘cancellato’ op het treininfobord. Bologna rijdt normaal. Dus vandaag zal ik in Ferrara geraken! Oef! Ik herinner mij van de reis naar Toscane in 2012, dat er toen ook een staking bezig was. Enkele dagen ervoor hadden wij de trein Pisa-Firenze genomen. Ook toen had die staking geen effect op ons. Maar ‘t is duidelijk, net als in België staan de spoorwegvakbonden sterk in Italië bij Trenitalia. En staken ze te pas en te onpas.

Na een voorspoedige reis en stops in Venezia-Mestre, Padova, Terme Euganee-Abano-Montegrotto, Monselice en Rovigo, arriveer ik om 17u09 in het station van Ferrara. Ik wandel naar ‘Alloggio Cavour’ op Viale Cavour. Het hotelletje is wat weggestoken op de vijfde verdieping van een appartementsblok (moeilijk te vinden!) en telt zes kamers. Ik word binnengelaten door een mooie studente. De receptie is echter niet open. Het meisje spreekt geen Engels en mijn gebrekkig Italiaans verstaat ze niet maar ze geeft me het paswoord van wifi en GSM nummer van de receptie. Ik stuur een sms naar Fabio die laat weten er binnen tien minuten te zijn wat uiteindelijk een half uur blijkt te zijn. Ik heb hier twee nachten geboekt en krijg eenpersoonskamer B toegewezen. Morgen ga ik Ferrara verkennen maar om deze dag af te sluiten ga ik eten in restaurant ‘Cotto e mangiato’ dat gelegen is op het gelijkvloers in het pand naast dat van het hotel. Gasten van ‘Alloggio Cavour’ krijgen hier 10% korting. Let’s check it out! Ik bestel twee typische gerechten van Ferrara. Ik versta het Italiaans niet echt goed maar het blijken een charcuterie assortiment te zijn met broodjes als antipasto en een pasteitje gevuld met macaroni, champignons en saus als hoofdgerecht. Het eerste heb ik elders ook al gegeten en de broodjes zijn erg zout. Het tweede is erg droog. Beide zijn een overdosis koolhydraten. En geen groenten! Dat had ik waarschijnlijk als bijgerechtje moeten bestellen. Op de rekening is effectief 10% korting gegeven die ik toch betaal maar dan als 10% tip. Met mijn buikje vol, ga ik terug naar het Alloggio en kruip voldaan in bed.

Tot morgen!

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: