Skip to main content

Valencia terugblik op 2005 : Reisherinneringen en -foto’s uit de oude doos.

Valencia 2005: Museo de las Ciencias, Ciudad de las Artes y las Ciencias.
Valencia 2005: Museo de las Ciencias, Ciudad de las Artes y las Ciencias.

Intro

Valencia 1.0 vond bij ons in 2005 plaats: 8 dagen Valencia met een budget van 300€ (!) en toch veel bezoeken. Het werd een onvergetelijke reis die na vijftien jaar intensief reizen nog steeds in m’n top vijf van gemaakte citytrips staat (naast kleppers als Rome en New York City). De derde grootste stad van Spanje bleek absoluut niet toeristisch te zijn maar toch erg de moeite. Naar het centrum gaan vanaf de luchthaven, kon toen nog niet met de metro (anno 2018 wel), dus namen we de bus. We sliepen in een belachelijk goedkoop hostel (Hospederia del Pilar) in het centrum en aten enkele keren zeer lekkere Paella Valenciana (met grote kippenbouten) en tapas. Lees verder voor m’n Valencia terugblik anno 2005.  Ik excuseer mij voor de kwaliteit van de foto’s, maar ze zijn dan ook ‘uit de oude doos’.  Betere foto’s vind je in het reisverslag ‘Valencia 2.0’.  

Ciudad de las Artes y las Ciencias

Belangrijkste attractie in 2005 (net als vandaag) was ‘Ciudad de las Artes y las Ciencias’, ontwerp en realisatie door Santiago Calatrava. Vier onderdelen waren toen al af en hebben we ook bezocht: Oceanografic (een waterdierenpark: spectaculaire watertanks met grote en kleine vissen, twee witte 5m lange beluga’s), L’Hemisferic (IMAX filmprojecties; 2 films bezocht, o.a. eentje over een afvaart van de Nijl), L’Umbracle (een langwerpige tuinpromenade met grote witte dwarsbogen) en Museo de las Ciencias (het wetenschapsmuseum op maat van kleine en grote kinderen). Aan de vijfde waren ze bezig: Palau de les Arts Reina Sofia (het Operagebouw, de vorm doet me denken aan een viking helm).

Valencia 2005: Ciudad de las Artes y las Ciencias.
Valencia 2005: Ciudad de las Artes y las Ciencias.
Valencia 2005: Palau de les Arts Reina Sofia.
Valencia 2005: Palau de les Arts Reina Sofia.

Toen in 2005 maakte Calatrava’s stad een diepe indruk op mij: wondermooi, futuristisch aandoend, spectaculair, buitengewoon, architectuur van de toekomst. De architect creëerde een wereld die van een andere planeet leek te komen. Oceanografic had geweldige aquaria (van het beste dat ik de afgelopen vijftien jaar gezien heb). L’Hemisferic had een geweldig goed gevonden ontwerp: een oog waarbij IMAX films in de oogbol worden geprojecteerd. De twee IMAX films waren de moeite. Door L’Umbracle zijn we doorgelopen en vond ik niet zo bijzonder (eronder zit een grote parking). Van het Museo de las Ciencias kan ik mij vooral de ‘slinger van Foucault’ en de sterk uitvergrote ‘DNA streng’ in de grote hal herinneren maar ook dat vele hands-on proeven en wetenschappelijke testjes stuk waren.

De oude binnenstad en andere bijzonderheden

We bezochten ook de oude binnenstad en deden volgende monumenten aan: La Seu de València en Torre El Miguelete, Plaza de la Virgen, Plaza de la Reina, Mercado central, ‘Lonja de la Seda’, Plaza Ayuntamiento, de Botanische tuin (de moeite), Torres de Quart, Plaza de Toros, en volgende musea: MuVIM, IVAM en Museo de Bellas Artes. Het Museum van Schone kunsten viel wat tegen, maar de twee andere musea waren uitstekend. We wandelden een groot stuk van het Turia park af (met het Palau de la Mùsica de la València). We maakten een voetbalmatch mee van Valencia CF. Valencia had het seizoen voordien het Spaanse kampioenschap gewonnen en speelde in 2005 in de Champions League. De match tegen Malaga viel dik tegen en eindigde op 2-2. We gingen met de tram een dagje naar zee. Het was een frisse dag en te koud om te zwemmen (begin april). Met de bus maakten we een daguitstap naar natuurpark Albufeira, een groot zoetwatermeer 11 km ten zuiden van Valencia stad.

Valencia 2005: Mercado Central.
Valencia 2005: Mercado Central.
Valencia 2005: Turia park.
Valencia 2005: Turia park.
Valencia 2005: Valencia-Malaga 2-2.
Valencia 2005: Valencia-Malaga 2-2.

Outro

Een memorabele reis was het naar Valencia in 2005. De stad heeft toen mijn hart veroverd. Toen dacht ik (en nu nog steeds): ‘Hier zie ik mij wel m’n oude dag slijten’. Enige nadeel: het ligt niet in Italië.  In 2018 ben ik teruggeweest: lees hier mijn verhalen over Valencia 2.0 anno 2018.  Ciaooooooo.

Geef een antwoord

%d bloggers liken dit: