Skip to main content

Valencia 2.0 (anno 2018), dat is… een reisverslag. Dag 3: Museo Faller de Valéncia, Calatrava’s L’Hemisphèric, La Marina, paella Valenciana en Spaans voetbal met Valéncia CF.

Valencia 2018: Ciudad de Les Artes y las Ciencias.
Valencia 2018: Ciudad de Les Artes y las Ciencias.

Intro

Valencia reisverslag dag 3 – Valencia heeft in 2005 mijn hart gestolen. En anno 2018 wilde ik teruggaan om te ontdekken waarom Valencia 2005 nog steeds in m’n ‘top vijf gemaakte citytrips’ staat (tussen grote kleppers als New York City, Rome en Beijing). Valencia 2.0, dat is… vier dagen oud & nieuw ontdekken, Spanje beleven en cultuurhoppen. Valencia 2.0, dat is… een reisverslag. Tijdens dag drie (zondag 25 februari) nemen we een kijkje in het Museo Faller de Valéncia (over Fallas, een typisch Valenciaans feest half maart), nemen we foto’s in Calatrava’s Stad van Kunsten en Wetenschappen en kijken we een film in L’Hemisphèric, trekken we naar de haven en de kust en eten er paella Valenciana en sluiten we de dag af met een voetbalmatchke (Valencia heeft een Spaanse topploeg). Lees verder voor het de rest van het Valencia reisverslag dag 3. Klik hier voor de teaser (met het overzicht) en hier voor dag 4 van het reisverslag Valencia 2.0.

Museo Faller de Valéncia

Museum over het ‘Las Fallas’ Feest van Valéncia. ‘Las Fallas’ is UNESCO werelderfgoed. Het is een groots volksfeest ter ere van Sint Jozef en alle wijken van Valencia doen mee en het wordt elk jaar bezocht door 1 miljoen feestvierders. Typisch aan het feest is dat het gepaard gaat met veel luide knallers en vuurwerk (La Mascletà elke dag op Plaza Ayuntamiento), een bloemenoffer ‘L’Ofrena de Flors’, en het bouwen van poppen en beelden, de ‘Fallas’, door de verschillende volkswijken, die finaal verbrand worden op de laatste dag, ‘La Crema’, op 19 maart. Het Fallas feest begint echter al de laatste zondag van februari (met een vuurwerk- en lichtshow aan Torres de Serranos) en kent elk jaar haar apotheose van 15 tot 19 maart wanneer de Fallas beelden worden opgebouwd en verbrand. Het feest heeft wel wat kenmerken van het Carnaval: een groots volksfeest, massaal veel feestvierders die enkele dagen lang uit hun dak gaan, de verkiezing van ‘Fallera Mayor’ (Las Fallas ambassadrice, het equivalent van onze prins carnaval), het bouwen van poppen en de verkiezing van het mooiste beeld.

Valencia 2018: Museo Faller.
Valencia 2018: Museo Faller.

Alle wijken van Valencia bouwen poppen, van klein tot groot, van mooi tot allermooist: de ‘Fallas’ beelden kunnen tot 30 m hoog zijn, en de ‘Fallas infantiles’ zijn een heel stuk kleiner. Ze worden uitgevoerd in hout, piepschuim, polyester en karton. Ook worden ‘ninots’ gecreëerd: dat zijn kleine beelden die personages uitbeelden die de ‘Fallas’ begeleiden. Op de laatste dag van dit volksfeest, 19 maart of ‘La Crema’, worden al die mooie en indrukwekkende poppen verbrand. Slechts eentje overleeft: de ‘ninot’ die door het publiek gekozen werd als favoriet.

Valencia 2018: Museo Faller.
Valencia 2018: Museo Faller.

Deze winnende ‘ninots’ kan je bewonderen in het Museo Faller. De winnende Fallas poppen van alle edities (teruggaand tot de jaren ’70) staan in dit museum opgesteld. Het zijn echte pareltjes met veel oog voor detail gevormd en geschilderd. Daarnaast vind je er ook affiches (van elke editie) en schilderijen van de ‘Fallera Mayor’, de Koningin van de Fallas: deze jonge vrouw wordt jaarlijks verkozen en is de PR-dame / ambassadrice van het Fallas volksfeest. Wat vond ik van het museum? Dat de ‘ninots’ absoluut een bezoekje waard zijn maar ook dat er weinig tekst en uitleg en beeld wordt gegeven over wat ‘Las Fallas’ nu juist inhoud en betekent voor de Valenciaan.

De Stad van de Kunsten en de Wetenschappen

Omdat ons hotel zo dicht gelegen is bij de stad van Calatrava en omdat het een absoluut hoogtepunt is van Valencia, zijn we hier bijna elke dag te vinden. ‘De Stad’ ligt dichtbij de zee op het einde van het Park Túria, eertijds een rivier die de stad doormidden sneed maar nu is droog gelegd om de stad te vrijwaren van overstromingen.

Museo de las Ciencias Principe Felipe. Het is zeer druk hier in dit kindvriendelijke wetenschapsmuseum. We geraken niet tot op de eerste verdieping zonder te betalen: daar vind je een megagroot uitvergrote DNA-streng en de Slinger van Foucault.

Valencia 2018: L'Hemisphèric.
Valencia 2018: L’Hemisphèric.

Hemisphèric. Tweede IMAX filmbezoek. Deze keer wordt het een 3D-film geregisseerd door twee Belgen: Robinson Crusoë. Een Kinderfilm. Disney-kwaliteit. Uitstekend voor kinderen maar niet voor mij. Spaans gesproken: dit staat zo luid dat ik het Engels van m’n koptelefoon slecht begrijp.

Valencia 2018: Umbracle.
Valencia 2018: Umbracle.

We passeren nog eventjes langs ‘Umbracle’ en nemen daar bus 95 tot de eindhalte aan de haven. Een rit van twintig minuten. Onderweg lees ik op een buitenthermometer: 20°C. Lekker weertje in februari!

De haven, ‘Veles E Vents’ en het strand

Een dik uur spenderen we in Marina Real Juan Carlos I. De haven werd recent volledig vernieuwd met een plezierhaven en verschillende historische en nieuwe gebouwen met musea, infopunt, restaurants en bars.

Valencia 2018: Veles e Vents.
Valencia 2018: Veles e Vents.

Het beroemdste gebouw van de Marina is het Edificio Veles E Vents. Dit gebouw werd neergepoot n.a.v. de editie van de America’s Cup van 2007, een jaarlijkse zeilwedstrijd tussen Europa en Amerika. Het jaar voordien had Zwitserland gewonnen en omdat zij geen kust hebben werd een wedstrijd uitgeschreven om gaststad te worden en deze werd door Valéncia gewonnen. Nadien geraakte het gebouw wat in onbruik en nu staat het deels leeg en er is een restaurant op de bovenste verdieping en een bar op de eerste verdieping waar je met een rampbrug naartoe kunt. We zetten ons op het terras van de bar en bestellen iets fris met ijsblokjes.

Paella Valenciana aan het strand

La Platja Malvarrosa is het beroemde strand van Valéncia. La Marcelina is een heerlijk paella restaurant. Echter het is hier een drukte van jewelste, en de zaak zit vol. Ook de andere resto’s langs het strand zijn erg druk. Het is zondag en elke Valenciaan wil uit eten!

Bij wonder vinden we in het restaurant ‘Eslora 92’ nog een vrij tafeltje (dat net werd afgezegd). We krijgen een menukaart met slechts 1 menu op: drie gangen met telkens enkele keuzes en een consommatie voor slechts 18€ per persoon. Geen geld. We kiezen een fles witte wijn: de ober twijfelt eventjes maar zegt dan toch dat het ok is als inbegrepen drankje.

– We krijgen vier voorgerechtjes: twee verschillende salades (slaharten, tomaten en zwarte olijven; paprika salade), twee borden met zeer grote mosselen, en een kom met bonen en inktvissen. Dit is een goede start van de maaltijd, vooral de mosselen vind ik goed.

Valencia 2018: Paella.
Valencia 2018: Paella.

– Als hoofdgerecht nemen we Paella Valenciana. Paella komt origineel uit Valéncia. Deze uitvoering is met arroz, saffraan, snijbonen, grote witte bonen, kip (de slechtere stukken) en slakken. Lekkere paella maar het zijn niet de duurste ingrediënten. De paella die we thuis zelf maken is smaakvoller en met rijkelijk veel ingrediënten zoals zeevruchten en kippenbouten en chorizo.

– Als dessert konden we kiezen uit fruitsla (lekker fris en licht verteerbaar), chocoladetaart (zwaar) en tiramisu (niet de echte van Italië).

– We kunnen geen pap meer zeggen na de maaltijd. Het is ondertussen vijf uur geworden en de zaak is leeggelopen.

La Prima Liga voetbal met Valéncia CF

We nemen bus 32 van de eindhalte tot het stadion van Valéncia CF (een klein half uur) in de wijk Mestalla. Een half uur voor de aanvang van de match zijn we in het stadion. Het stadion is al aardig volgelopen wanneer we ons op onze stoeltjes zettten t.h.v. de middenlijn op de tweede / middelste tribune. Er zijn +40.000 toeschouwers.

Valencia 2018: Valencia CF vs. Real Sociedad.
Valencia 2018: Valencia CF vs. Real Sociedad.

18:30 Start match Valéncia CF tegen Real Sociedad. De match gaat gelijk op. Er zijn weinig doelkansen. Na een halfuur (34′) scoort Santi Mina voor Valéncia CF na een voorzet vanop rechts. De harde kern achter het doel is voortdurend aan het zingen. Onze tribune is behoorlijk stil en beperkt zich voornamelijk tot applaus wanneer hun ploeg iets goed doet. De bezoekers pakken enkele gele kaarten. Rustige match zonder vuile fouten.

19:15 Halftime.

19:30 De tweede helft begint. Na balverlies van Valéncia in de 16 meter, belandt de bal in de voeten van een Sociedad speler, Mikel Oyarzabal, die op doel trapt. De keeper maakt geen kans: 1-1 na 54 minuten. In de 68ste minuut scoort Santi Mina een tweede keer. Het publiek gaat uit zijn dak.

Sociedad heeft in de tweede helft nog twee grote kansen. Maar scoren doet het niet. Januzaj van Sociedad dribbelt enkele spelers van de thuisploeg en draait de bal net niet in de rechter winkelhaak. En na een corner moet de keeper van Valéncia de bal twee keer van de doellijn redden. Dit is in de 79ste minuut.

Valéncia heeft nog één grote kans (buiten de goal) op het einde van de match na een hoekschop maar de kopbal gaat niet binnen en een speler van Sociedad blesseert zich in een duel daarbij en moet met een brancard naar de kantlijn worden gevoerd.

Valencia 2018: Valencia CF vs. Real Sociedad.
Valencia 2018: Valencia CF vs. Real Sociedad.

20:20 De match is afgelopen. Conclusie: match met weinig beleving vind ik. Een match op het Kiel met de ratten is wel wat heftiger. Weinig doelkansen. De meeste ballen op doel gaan er ook in.

Na een snelle hap bij Lizarran Pintxos restaurantketen, keren we met bus 14 hotelwaarts.

2 thoughts to “Valencia 2.0 (anno 2018), dat is… een reisverslag. Dag 3: Museo Faller de Valéncia, Calatrava’s L’Hemisphèric, La Marina, paella Valenciana en Spaans voetbal met Valéncia CF.”

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: