Skip to main content

Tien jaar wereldkijken: over woestijnen en toch weer niet.

Intro

Deze reisblog bestaat nu zo’n 2.5 jaar maar reizen doe ik al veel langer (al heel m’n leven maar intensief en ver sinds tien jaar). In m’n blog schreef ik vnl. over recente reizen: Japan 2015, Peru-Chili-Bolivia 2016, Wenen 2016, Italië 2016 (Venezië-Ferrara-Bologna), Italië 2017 (Napels, Verona-Gardameer-Bergamo), Praag 2018, enz.

Maar over m’n reizen lang geleden buiten Europa heb ik het nog nooit gehad, terwijl het toch mooie reizen zijn (waarvan ik leuke foto’s heb die ik met jullie wil delen)! Ik heb het over New York 2008, Florida 2009, Australië 2011, Dubai 2011, de reis met de Trans-Mongolië Express in 2013, Qatar 2013, Jordanië 2014, Abu Dhabi 2015, Marokko 2017.

Wat mij opvalt aan die reizen, is dat we vaak in de woestijn hebben gezeten. En dat is misschien een leuke invalshoek om over te vertellen. Wat vond ik nu van die woestijnen? Is het echt allemaal alleen maar zand, zand, kamelen en zand? Lees in dit artikel mijn indrukken en bekijk de foto’s. Tien jaar wereldkijken: misschien maak ik er wel een serie van op Reisboei.be. Over woestijnen, de hoogste wolkenkrabbers, over beroemde treinritten, enz.

2017 Marokko - Erg Chebbi woestijn - Kamelenkaravaan
2017 Marokko – Erg Chebbi woestijn – Karavaan van Dromedarissen

Een iconische monoliet in het rode centrum

In 2011 hebben we tijdens die fantastische reis naar Australië, o.a. ‘the Red Centre’ bezocht, zo genoemd omdat het in het centrum van Australië ligt (haa jaa!) en omdat er veel rood zand te vinden is. De hoofdstad is Alice Springs. Australië is een erg droog subcontinent en mens, dier en plant kampen daar met droogte en watertekorten. Vooral het uitgestrekte binnenland, de ‘outback’, heeft daar zwaar onder te lijden. Veel woestijnen dus. In ‘het Rode Centrum’, deden wij enkele geweldige wandelingen in natuurgebieden, zagen enkele adembenemende zonsondergangen en bezochten wij een iconische monoliet. Ik heb het over Watarrka / Kings Canyon, Kata Tjuta / the Olgas, en Uluru / Ayers rock. Vooraf dacht ik “wat is al die commotie over een stomme rots?! Zo bijzonder is dat toch niet?” Tot ik er dan was: ik was meteen gefascineerd, onder de indruk en verkocht. Uluru, dat moet je ooit eens gezien hebben in je leven!

2011 Australia - Kings canyon walk
2011 Australia – Kings canyon walk
2011 Australia - The Olgas view from Ayers Rock - sunrise
2011 Australia – The Olgas view from Ayers Rock – sunrise
2011 Australia - The Olgas-Kata Tjuta - Varaan
2011 Australia – The Olgas-Kata Tjuta – Varaan
2011 Australia - Uluru-Ayers rock - sunset
2011 Australia – Uluru-Ayers rock – sunset

De hoogste stad ter wereld

De Verenigde Arabische Emiraten zijn 7 emiraten in het Midden-Oosten die één land vormen. Het bekendste, rijkste (dankzij de oliedollars en toerisme), meest vrijdenkende en populairste emiraat is Dubai. Dubai is een stad gelegen langs de kust van de Perzische Golf en werd gebouwd in de woestijn. Dubai is officieel de hoogste stad ter wereld, dankzij de meeste en hoogste wolkenkrabbers ter wereld en ook met de hoogste wolkenkrabber van allemaal: de Burj Khalifa is een fenomenale 828m hoog en telt 160 verdiepingen. Wij gingen met de supersnelle lift naar het uitkijkplatform op 452m hoogte en genoten van het uitzicht. Er hing behoorlijk wat zand in de lucht en dat belemmerde ons uitzicht een beetje. Voor de rest hebben we tijdens die korte stop-over in VAE (tijdens terugkeer van Australië) niet veel gezien van de woestijn. Burj Khalifa vond ik ongelofelijk indrukwekkend van buiten (zo hooooog!) maar het uitzicht vanaf het uitkijkplatform op de 124ste verdieping viel een beetje tegen vond ik: stof in de lucht beperkte het zicht, uitkijkplatform ‘slechts’ op 452m hoogte en het uitzicht vond ik stukken indrukwekkender vanop de Empire State Building in New York City (een woud van wolkenkrabbers) of vanop de Eureka Sky Tower in Melbourne (met 300m de op een na hoogste wolkenkrabber van Australië).

2011 VAE - Burj Khalifa
2011 VAE – Burj Khalifa
2011 VAE - Burj Khalifa (detail)
2011 VAE – Burj Khalifa (detail)
2011 VAE - Burj Khalifa - Sheikh Zajed Road
2011 VAE – Burj Khalifa – Sheikh Zajed Road

De Gobi woestijn: de mooiste sterrenhemel ooit gezien.

In 2013 maakten we een treinreis om nooit meer te vergeten. De transmongolië treinexpress is misschien wel de meest besproken treinreis ter wereld en deze staat op de bucketlist van elke wereldreiziger. Zou toch moeten vind ik. De reis startte in Peking (hier kan ik ook veel over vertellen, een ander keertje misschien…), daarna hielden we nog stops in Mongolië (een 10daagse jeeptrip door het westen en zuiden), en het Baikalmeer, Irkutsk en Moskou in Rusland.

2013 Mongolië - Ger kamp bij zonsopgang
2013 Mongolië – Ger kamp bij zonsopgang
2013 Mongolië - Arend in de vlucht
2013 Mongolië – Arend in de vlucht
2013 Mongolië - Gammele Brug
2013 Mongolië – Gammele Brug

Het was een aaneenschakeling van hoogtepunten en topervaringen maar bovenal zullen mij de avonturen in Mongolië bijblijven: de prachtige, ongerepte, wijdse natuur, het wildleven, de goedlachse mensen, onze begeleiders Miga de gids-chauffeur en Tsietske de kokkin, de wilde ritjes met de jeep en op de rug van een kameel in de Gobi woestijn, het proteïne en vetrijke en groentenloze eten, de gebouwen, de kapotte houten wankele brug waar we over moesten, de overnachting in gers en bij een nomadenfamilie en onder de blote sterrenhemel omdat we de weg kwijt waren en gestrand in ‘the middle of nowhere’.

2013 Mongolië - Groepje Kamelen in Gobi Woestijn
2013 Mongolië – Groepje Kamelen in Gobi Woestijn
2013 Mongolië - Zonsopgang in Gobi Woestijjn
2013 Mongolië – Zonsopgang in Gobi Woestijjn

Dat laatste was in de Gobi Woestijn. Die nacht zag ik de meest weergaloze sterrenhemel ooit. Het was een heldere nacht (zoals 95% van het jaar in Mongolië) en zo ver van alle beschaving was er absoluut geen lichtpollutie. Miga leerde ons naar de sterren kijken: Poolster, Grote Beer, en zelfs de melkweg kon je zien! Bij ons in België zie je de melkweg nooit. Me-mo-ra-bel.

De mooiste woestijn van allemaal

Dat is voor mij Wadi Rum in Jordanië. Een geweldige reis in 2014 was dat. We deden alle hoogtepunten van Jordanië in twee weken. Enkele daarvan zijn Amman, Jerash (Oude Romeinse site), Umm Qais, Baptism site, Dode Zee, Madaba (St. George Kerk met mozaïek map Levant), Karak Kasteel, Wadi Dana wandeling, Aqaba (snorkelen in de Rode Zee) en natuurlijk het hedendaagse wereldwonder Petra (Al Siq, de Schatkamer / Mausoleum Koning Areras IV, Klooster Al-Dayr, klim naar Hoge altaar voor Offering),

2014 Jordanië - Wadi Rum - Beklimming zandduin
2014 Jordanië – Wadi Rum – Beklimming zandduin
2014 Jordanië - Wadi Rum - Rotsformaties
2014 Jordanië – Wadi Rum – Rotsformaties
2014 Jordanië - Woestijnhagedis
2014 Jordanië – Woestijnhagedis

De mooiste woestijn die ik tot nu toe gezien heb, is Wadi Rum. Ze is makkelijk bereikbaar vanuit de toeristische kuststad Aqaba. Ik herinner mij de wandeltochten (Abu Kashaba Canyon walk, Jebel Khash klim hike), de wilde jeeptocht met chauffeur Saba, de historische vondsten (Nabatese tempel) de verwijzingen naar ‘Lawrence of Arabia’ (de gelijknamige film uit 1962 werd voor een groot stuk opgenomen in Wadi Rum), de geologie van deze woestijnsite (Khazali Canyon, Little Rock Bridge, Burdah Boog, Umm Fruth Rock Bridge), de kleur van het zand (Witte Woestijn, Rode Woestijn), de Arabische ‘Whisky’ (zoete muntthee!), de overnachting in het Bedoeien tentenkamp, een geweldige sterrenhemel met de Melkweg, en vooral de pittoreske zonsondergang.

2014 Jordanië - Wadi Rum - Umm Fruth Rotsbrug
2014 Jordanië – Wadi Rum – Umm Fruth Rotsbrug
014 Jordanië - Wadi Rum - Zonsondergang
014 Jordanië – Wadi Rum – Zonsondergang

De droogste woestijn ter wereld ligt in Zuid-Amerika

Ik heb het over de Atacama woestijn die gesitueerd is in Noord-Chili in de regio Atacama van de kust tot het Andesgebergte, maar uitlopers heeft naar de buurlanden Peru, Bolivia en Argentinië. De Atacama woestijn is compleet kaal, een maanlandschap en de droogste woestijn ter wereld. Zelfs in de Gobi woestijn is er meer groen en leven te zien. De zee daarentegen zit vol leven dankzij de koude, nutriënt- en zuurstofrijke Humboldt stroming afkomstig van de zuidpool. Er zijn plaatsen in de Atacama woestijn waar het sinds de komst van de Spaanse kolonisator in de 16de eeuw geen druppel heeft geregend.

2016 Peru - Huacachina oase - Sandbuggy tour
2016 Peru – Huacachina oase – Sandbuggy tour
2016 Peru - Nasca - Kolibri figuur
2016 Peru – Nasca – Kolibri figuur

Toch is er het een en ander te zien in deze dorre streek. Geweldige dingen die het absoluut de moeite maken er naartoe te trekken.

Aan de kust van Peru heb je Reserva Naturale Paracas, een natuurgebied en uitloper van de Atacama woestijn, inclusief de Ballestas eilanden waar je naartoe kan met een speedboot om zeeleven te spotten. In Ica/Huacachina kan je sandboarden en een dune-buggy tour boeken. Leuk! In Nasca kan je sterren kijken in het Planetarium Maria Reiche (11 maanden per jaar is de hemel helder, maar… niet toen wij er waren!) en een vlucht maken over de Nasca lijnen (wereldberoemd patroon van lijnen, geometrische figuren en dierenfiguren). Die Nasca vlucht is echt memorabel: een tocht met een 4-mans propeller vliegtuigje over 1000den jaren oude lijnen en figuren. Moeilijk te onderscheiden soms die lijnen, dat wel.

2016 Chili - San Pedro de Atacama - Uitgedroogde grond
2016 Chili – San Pedro de Atacama – Uitgedroogde grond
2016 Chili - San Pedro de Atacama - Tatio Geysers
2016 Chili – San Pedro de Atacama – Tatio Geysers
2016 Chili - San Pedro de Atacama - Lagunas Altplanicas
2016 Chili – San Pedro de Atacama – Lagunas Altplanicas
2016 Chili - San Pedro de Atacama - Maan- en Marsvallei - Zonsondergang
2016 Chili – San Pedro de Atacama – Maan- en Marsvallei bij Zonsondergang
2016 Chili - San Pedro de Atacama - Andes Flamingo
2016 Chili – San Pedro de Atacama – Andes Flamingo

In het adobe woestijndorpje San Pedro de Atacama in Chili kan je meerdere dagen spenderen om je lichaam gewoon te laten worden aan de hoogtemeters en ondertussen wat aan sightseeing te doen (de maan- en marsvallei, Tatio Geysers, Lagunas Altiplanicas). Absolute topper is Salar de Uyuni, een immense zoutvlakte in het Andesgebergte van Bolivia. Boek een jeep tour en ga op ontdekking: Lincacabur vulkaan, Warmwaterbaden, Polques Geyser, Laguna Colarada, Laguna Altiplanicas, Salar de Uyuni, Inca Wasi, Ojos de Salar. En slapen in een zouthotel als toemaatje! Zalig!

2016 Bolivia - Salar de Uyuni Jeep 3--daagse
2016 Bolivia – Salar de Uyuni Jeep 3-daagse
2016 Bolivia - Salar de Uyuni - Laguna Colarada
2016 Bolivia – Salar de Uyuni – Laguna Colarada
2016 Bolivia - Salar de Uyuni - El Árbol de Piedra of stenen boom
2016 Bolivia – Salar de Uyuni – El Árbol de Piedra of stenen boom
2016 Bolivia - Salar de Uyuni (zonsopgang)
2016 Bolivia – Salar de Uyuni (zonsopgang)
2016 Bolivia - Salar de Uyuni - Incahuasi
2016 Bolivia – Salar de Uyuni – Incahuasi

Opmerking: van deze reis heb ik al vele artikels gepost op reisboei.be (klik hier voor het overzicht) en kan je een uitgebreid reisverslag downloaden (klik hier).

Een glimp van de Sahara woestijn in Marokko

In oktober 2017 maakte ik een 2,5 durende auto- en treintrip door Marokko in Noord-Afrika. We deden Casablanca en de vier koningssteden aan, Rabat, Meknès, Fez en Marrakesh. Marokko is laagdrempelig (korte vliegtijd, goede accommodaties, goedkoop) als eerste kennismaking met het Afrikaanse continent en is een totaal andere wereld op slechts 3.5 uur vliegen van België.

017 Marokko - Erg Chebbi en kameel
2017 Marokko – Dromedaris in Erg Chebbi

Marokko moet je bezoeken omwille van de lokale bevolking en haar gastvrijheid, de drukke, alle zintuigen prikkelende en speciale sfeer die in de steden, haar medina en soeks hangen, en de opwinding van een roadtrip dankzij de natuur en weidse landschappen en tijdens het offroad rijden.

22017 Marokko - Erg Chebbi woestijn - Maak het je gemakkelijk tijdens de zonsopgang met een stoeltje
2017 Marokko – Erg Chebbi woestijn – Maak het je gemakkelijk tijdens de zonsopgang met een stoeltje

Als je nog nooit een woestijn bezocht hebt, dan is een woestijnovernachting in Erg Chebbi nabij Merzouga een goede start. Hoewel de locals toeristen lokken om in hun ‘Sahara Desert Camp’ te overnachten, is Erg Chebbi strikt genomen geen woestijn, (maar een klein gebied van zandduinen) en behoort het dus niet tot de Sahara woestijn. Uiteraard zeggen ze dat niet tegen de toeristen! Nochtans is Erg Chebbi een goed eerste kennismaking met het ‘Woestijnleven’. Je ervaart typische activiteiten van een woestijnovernachting: de dromedarissentocht, de zonsondergang, een gezellig avondmaal in het donker bij een vuurtje of lamp in het woestijnkamp, tijdens een wolkeloze nacht bewonderd kijken naar de sterrenhemel (“Oooh, is dat nu de melkweg? Die zien we in België nooit!”), een overnachting in een Bedoeientent, de zonsopgang, ontbijt en dromedaristocht terug. Zeker de moeite!

2017 Marokko - Erg Chebbi woestijn - Motorrijders
2017 Marokko – Erg Chebbi woestijn – Motorrijders

Zoveel indrukken en verhalen. Dat vraagt om een reisverslag. Het is het eerstvolgende op de schrijf-planning. Het komt eraan! Ondertussen kan je als je hier klikt alvast een ‘teaser’ lezen.

Outro

Ik heb al behoorlijk wat woestijnen gezien dus. In het najaar van 2018 staat een reis naar Oman gepland, dus dan kan ik Rub al-Khali / het Lege Kwartier en Wahiba sands van mijn lijstje schrappen, maar er staan er nog enkele op m’n bucketlist: de Kalahari woestijn in Botswana en buurlanden, de Sahara in Egypte met een bezoek aan de piramides van Gizeh en andere archeologische sites, de Mojavewoestijn met Death Valley in California, en (een buitenbeentje) Antarctica (een ijskoude ‘woestijn’ en de grootste woestenij ter wereld).

Woestijnen zijn dus meer dan zand, zand, kamelen en zand!

One thought to “Tien jaar wereldkijken: over woestijnen en toch weer niet.”

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: