Skip to main content

Stadsverkenning van Dublin: onze culinaire reistips.

Dublin – L’Ecrivain – Trois Chocolats (cacao sorbet, ganache, chocolat mousse).

Dublin, hoofdstad van Ierland, is jong & vibrerend, boeiend en nooit vervelend, grijs en regenachtig, feeststad en studentenstad (die twee dingen gaan altijd samen), haven- en kuststad en de thuisbasis van U2 en Ryanair. In Dublin kan je gratis vele musea bezichtigen, een echte Guinness drinken (je kan het bij eentje houden of total loss gaan in Temple bar), kasteel, universiteit, bibliotheek en kathedralen bezoeken, maar ook … erg lekker eten. We hebben uitstekend en internationaal gegeten. Mijn top drie ‘Dublin: onze culinaire reistips’ is als volgt: op drie Ierse beefstew in Temple bar, op twee ‘Kabeljauw in krokant jasje’ in ‘Guinness Storehouse’ en op één Franse Haute cuisine bij ‘L’écrivain’. Druk op de rode knop voor wat meer uitleg. Voor het volledige reisverhaal en mijn oordeel, klik door naar het overzichtsartikel: ‘Stadsverkenning van Dublin: mijn evaluatie van vijfdaags verblijf.’

De overige resto’s: Internationale keuken maar geen toppers.

Banyi Japanese Restaurant is gelegen in Temple Bar, in een zijstraat van Abigail’s Hostel. De bediening is vlot, de sushi is prijzig (dus beperken we ons tot wat zalmnigiri’s) maar lekker en smaakt naar meer. Ze verkopen hier ook bentoboxen en noedelsgerechten die beter binnen ons budget passen.

Dublin – Kathmandu Kitchen.

‘Kathmandu Kitchen’ is een Indisch restaurant aan de rand van Temple Bar, vlakbij het Stadhuis. Het ‘Saterday Sunday Feast’ is een goedkoop weekend-eetformule voor 19.99€ met een tiental keuzemogelijkheden en een tweegangenmenu. Ik kies o.a. ‘Chicken Tikka Massala’, een ‘all-time favourite’: gegrilde kippenborst gekookt in room-tomaten-cashew noten saus. Pikantere dingen zijn er uiteraard ook. De bediening was vlot, de keuken was snel, de rekening was laag maar het eten vond ik wat flauw. Indisch is niet mijn ding: teveel gebruik van specerijen en kruiden!

M&L chinees restaurant @ Cathedral Street – Noedels met kip en broccoli.

M&L chinees restaurant @ Cathedral Street. Dit Chinees restaurant in een zijstraat van O’Connell street, zou volgens Lonely Planet het beste chinees restaurant van Dublin zijn. We zijn benieuwd. We gaan voor de goedkope lunch menu van 11,80€. Er zijn verschillende opties: ik kies een groenten lentesoep en kip met broccoli en noedels, Wim neemt lenteloempia’s in zoet-zure saus en kip met champignons en noedels. Het eten laat lang op zich wachten maar is wel lekker. De smaken zitten goed, de groenten zijn knapperig, de kip is mals. Voor geen 12€ een starter en hoofdgerecht: da’s absoluut waar voor je geld. De bediening is traag want ook de rekening laat lang op zich wachten.

Op plek drie: Ierse beefstew @ Temple bar.

Quays Irish Restaurant is midden in de uitgaansbuurt Temple Bar gelegen. We bestellen blonde Guinness en we zijn nog net op tijd voor het early Bird menu (11am-7pm) en kiezen beide voor paddestoelen gefrituurd in deeg laagje (voorgerecht) en voor een rundsstoofpotje met twee sneden bruin brood erbij geserveerd. Allemaal lekker (hoewel ik liever frieten had) maar ondanks de afprijzing (Early Bird) toch nog duur (20€). Ook het bier (Guinness Ale halve liter) kost veel (6.80€).

Temple bar – Quays Irish Restaurant – Iers rundstoofpotje.

Op plek twee: Kabeljauw in krokant jasje @ ‘Guinness Storehouse’.

Op verdieping vijf van Guinness Storehouse, ‘Guinness & Food, Bar & Restaurants’, zijn enkele restaurants gevestigd: wij kiezen voor ‘1837 Bar & Brasserie’. We ruilen onze bon (van inkomticket) om voor een gratis Guinness biertje. Ik kies voor ‘Rye Pale Ale’ en Wim gaat voor ‘Hop House 13’. De ‘Rye Pale Ale’ doet me hard denken aan een oer-Antwerps biertje: Seefbier. Het is ook troebel blond. Lekker!! ‘Hop House 13’ smaakt goed maar is te waterig. Als lunch neem ik ‘Herb Crusted Fillet of Cod, Mushroom, Leeks and Artichoke Puree’ en Wim ‘beef burger with cheese and bacon, and french fries’. Het eten is heel lekker en alles is supervers. Na L’Ecrivain is dit de beste maaltijd van de reis.

Guinness Storehouse – 1837 Bar & Brasserie –  Kabeljauw in krokant jasje.

Op de eerste plek: Franse Haute cuisine bij ‘L’Ecrivain’.

Inleiding – L’Ecrivain Restaurant is een Frans geïnspireerd restaurant met één Michelinster.

L’Écrivain – Seared yellowfish tuna.

Aankomst – Onze jassen worden aangenomen en ook Wim’s paraplu (en bij het naar buiten gaan helpen ze ons in onze jassen). We worden naar onze tafel begeleid. We zijn de eerste. Na ons vult het restaurant nog half. De tafels zijn mooi opgedekt, met linnen servetten, mooie glazen en een maagdelijke wit tafelkleed. De obers spreken Engels met een serieus Frans accent: zouden het Franse obers zijn, of volbloed Ieren die een cursus ‘Hoe spreek ik Engels met een zwaar Frans accent?’ gevolgd hebben? 😉

L’Écrivain – salat with milk curd and heirloom vegetables.

Menukaart – We krijgen al meteen de menukaart gepresenteerd. We kiezen het 3 gangen lunchmenu van 45€ met starter, hoofdgerecht en dessert waarbij je bij elke gang drie keuzes hebt: seared yellowfish tuna (met schuim van komkommer, met tomaat vierkantje en groen crèmeke) als starter, seared Duck (with carrots, reduction of balsamico en carrots crème) als hoofdgerecht, Trois chocolats (cacao sorbet, ganache, chocolademousse) als dessert (Bert), een gesofisticeerd slaatje met milk curd (wrongel=1ste stadium van kaas) en vergeten groenten (Heirloom vegetables), tomaat, basilicum emulsie, een prei stengel, crème van olijven en een krokantje als starter, Irish beef met een artisjok en twee crèmekes, donker en licht (knoflook) als hoofdgerecht, mango cremeux, caramelised pineapple and coconut sorbet als dessert (Wim).

L’Écrivain – Seared Duck

Voldoende – Dankzij de delicieuze aardappelpuree die bij het hoofdgerecht geserveerd wordt, heb ik genoeg gegeten! Dat had ik niet meteen verwacht in een Frans restaurant. We waren al aan’t grappen van ‘sebiet nog een burgerke te steken’.

L’Écrivain – Irish beef.

Drank en rekening – We nemen als aperitief een gin-tonic (10€), daarnaast een fles Sparkling water en een glas rode wijn die geselecteerd werd door de ober bij ons gekozen gerecht. Het glas rode wijn kost tussen 12 en 14€. Uiteindelijk is de rekening 160€ (incl. BTW) voor twee personen. Het is veruit de meest gepeperde rekening van de ganse trip, maar je krijgt wel waar voor je geld.

L’Écrivain – Mango cremeux, caramelised pineapple and coconut sorbet.

Oordeel – Het sterrenrestaurant L’Ecrivain heeft een lunch die nog betaalbaar is (80€ pp met drank) maar wat je krijgt is dan ook écht goed, een beleving en een ware sensatie voor zicht, geur en smaak. De bordjes waren stuk voor stuk juweeltjes en smaakbommetjes in de mond (ondanks m’n verstopte neus!!) met speciale bereidingstechnieken. Het hoogtepunt voor mij was toch de ganache! Die ster heeft het dik verdiend. Ik vraag mij af hoe straf twee- en driesterren restaurants dan wel niet zijn. Het beste wat ik ooit gegeten heb? Het komt aardig in de buurt!

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: