Skip to main content

Peru Chili Bolivia 2016: Machu Picchu (dag 26)

Machu Picchu staat vandaag op het programma: het hoogtepunt van deze reis en één van de zeven, hedendaagse wereldwonderen. Machu Picchu werd nooit ontdekt door de Spaanse kolonisten en bleef verborgen tot begin 20ste eeuw toen archeoloog en ontdekkingsreiziger Hiram Bingham, op aangeven van plaatselijke boeren, de site van Machu Picchu ontdekte.

We staan om halfvijf op en ontbijten snel (idd, het hostel waar we logeren voorziet een vroeg ontbijt voor toeristen die Machu Picchu bij zonsopgang willen meemaken). Om halfzes staan we reeds te wachten in een lange rij op de bus. Gelukkig is het een af en aan rijden van bussen en zijn de wachttijden best kort. De busrit duurt 25 min en onderweg komt de zon op (5u49). Machu Picchu ligt op 2700m hoogte, dus is het daar toch iets frisser dan in het dal waar Aguas Calientes ligt. Na de ticketcontrole (laatste hindernis en wachten in brede rij), zijn we finaal waar we wilden zijn: Machu Picchu.

Verkenning van Machu Picchu

Binnen gaan we links de lange trap op naar ‘Het Huis van de Wachter’ of ‘Recinto del Guardían’. Van hieruit heb je meteen een prachtig zicht op Machu Picchu: dit is het iconisch beeld dat iedereen kent, waarvan je vele foto’s terugvindt op google en waarvan iedereen een selfie wil nemen. Wij doen mee en nemen vele foto’s: zonder mensen, elk apart, selfies met ons tweeën, Machu Picchu in de schaduw, Machu Picchu bij zonsopgang,…

zicht op Urubamba rivier en Machu Picchu bij zonsopgang
Peru Chili Bolivia 2016: zicht op Urubamba rivier en Machu Picchu bij zonsopgang.

Onze wegen scheiden (7u10). Wim gaat alvast de rest van Machu Picchu verkennen alvorens hij de beklimming van Huana Picchu aanvat. Ik kan niet mee want Wim’s ticket was het laatste op de officiële website. Ik geniet verder van het zicht op Machu Picchu badend in het licht terwijl de omliggende, hoog oprijzende (zo’n 500m hoog), kegelvormige, met groen woud bedekte bergen gehuld zijn in schaduwen en nevels. Sommige delen zijn verticale rotsen waar geen groen op groeit.

Een wandeling naar de Inca brug – ‘Puente Inca’ – staat wel op mijn programma. Hiervoor moet je eerst een registratieblad tekenen (want je moet langs een smal, gevaarlijk, stenen pad met diepe afgronden en prachtige zichtjes door het nevelwoud op de omliggende groene 500m hoge kegelbergen). Om 8u10 kom ik aan bij de ‘Incabrug’ of ‘Puente Inca’: het is niet meer dan een houten plank over een uitsparing van een smal stenen pad dat langs een verticale rotswand loopt. Het is afgesloten voor toeristen met een hekwerk. 25 minuten later ben ik terug bij het registratiepunt. De controleurster zoekt de eerste lege plek en wijst ernaar en wil dat ik daar afteken, maar dat is helemaal mijn naam niet. Meer zelfs als ik mijn naam opsnor, merk ik dat iemand in mijn plaats mijn naam heeft afgetekend. Solide registratie!

Inca Brug, Machu Picchu
Peru Chili Bolivia 2016; Inca brug, Machu Picchu.

Verkenning van Machu Picchu stad – Via een omweg langs de ‘Oostelijke landbouwsector’ (met lama’s), wandel ik de ‘Hoofdpoort’ (9u00) door met een trapeziumvormige deuropening (ook dit wordt veel gefotografeerd en is typisch voor de Inca bouwstijl). Hier zie je veel zwaluwen (met zwarte vleugels en wit lijf) die grillig rondzoeven. Ik neem een foto van een rustend koppel zwaluwen. Dan kom ik bij een uitzichtspunt / mirador bij ‘Templo del Sol’ (9u25). Daarna wandel ik over ‘Het Heilige Plein’ of ‘Plaza Sagrada’ met ‘De Tempel van de Drie Ramen’ of ‘Templo de Las Tres Ventanas’. In Machu Picchu vind je ook de enige overgebleven ‘Intiwatana’ van gans Peru terug op de plek die men ‘Astronomisch Observatorium’ heeft gedoopt: ‘Intiwatana’ is een zonnewijzer die gebruikt werd als landbouwkalender. De Spanjaarden vernietigden alle ‘Intiwatana’s’ die ze ontdekten omdat ze het lokale geloof van de inheemse bevolking wilden vervangen door het katholicisme. Daarna volgt een mooi zicht op de ‘Westelijke landbouwsector’. Rond tien uur rust ik een half uurtje uit bij de ‘Ceremoniële rots’ of ‘Roca Ceremonial’ in een hutje die beschutting biedt voor de brandende zon. Dan volgt meer sightseeing: ‘Groep van de drie deuren’ of ‘Grupo de las Tres Portadas’ (10u40), ‘Espejos de Agua’, ‘Templo del Condor’ (Hier werden lama’s, cavia’s en cocabladeren aan de goden geofferd.). Tenslotte bezoek ik de ‘Oostelijke Urbane Sector’ met het ‘Huis van Pachamama’ of ‘Templo del Sol’ (het enige gebouw van Machu Picchu met ronde muren) en het ‘Huis van de Inca’ of ‘Casa del Inca’.

Huana Picchu en Oostelijke Urbane sector, Machu Picchu.
Peru Chili Bolivia 2016: Huana Picchu en Oostelijke Urbane sector, Machu Picchu.
Peru Chili Bolivia 2016: Oostelijke Urbane sector en Huana Picchu, Machu Picchu
Peru Chili Bolivia 2016: Oostelijke Urbane sector en Huana Picchu, Machu Picchu

Indrukken – Om 11u55 zie ik Wim terug aan de ingang. Hij vertelt dat de beklimming van Huana Picchu een mooie wandeling is maar soms een beetje moeilijk (want hij moest o.a. langs een smalle, lage, lange rotsdoorgang passeren). Maar het is geen absolute must om Machu Picchu ten volle te ervaren, zegt hij. Wat maakt Machu Picchu nu zo speciaal (of niet)? Op zich is het een archeologische site zoals er vele zijn in de wereld, alleen is deze nog zeer intact en kan je zelf ervaren hoe een Inca stad er echt uitzag (net zoals bij de Romeinse stad Pompeï in Italië). Maar wat het vooral speciaal maakt is de locatie: op een kegelberg omgeven door andere kegelvormige, hoge bergen en gesitueerd in het Peruaanse groene, nevelwoud. Aan de ingang stempel ik ‘I was in Machu Picchu’ in m’n paspoort. Om twaalf uur reeds nemen we de bus terug naar beneden naar Aguas Calientes (2450m)

Nabeschouwing – Waar moet je op letten als je Machu Picchu bezoekt? Klik hier.

Terug naar Aguas Calientes en Cusco

In Aguas Calientes snuisteren we wat rond in enkele Souveniershop (12u30) en gaan dan lunchen in ‘Toto’s House Restaurante’ in een mooie setting (restaurant is tegen de rivier Urubamba aangebouwd en heeft grote ramen en een buitenterras), met lekkere, goedkope pizza’s en waterige lokale biertjes (Cusqueña). Na de bagage opgepikt te hebben in de hostel (15u), installeren we ons in het treinstation. Opgelet: het perron van de afstapplaats gisteren en het treinstation van vandaag zijn verschillende locaties. Om het treinstation te bereiken moet je een grote markt met souvenirshops door.

Om 15u48 vertrekt de Vistadome trein stipt op tijd voor de rit Aguas Calientes – Ollantaytambo – Urubamba. Deze keer rijden we overdag dus kunnen we genieten van het prachtige landschap: we rijden door het dal en volgen de loop van de wilde Urubamba rivier die zich een weg snijdt tussen de bergen. We hebben voor deze trein een derde meer betaald (dan de heenrit) en wat krijgen we daarvoor in de plaats? Iets meer beenruimte, iets grotere ramen, een treinreis bij daglicht, als vier uurtje een soort appelflap maar dan van ‘Cocana’ fruit (erg droog) en een drankje, en als entertainment een roekoeënde duif verkleed als carnavalszot en een modeshow die geshowd wordt door de treinstewards. Voor 1500 pen is die mooie rode alpaca poncho van jou!

Om halfzes arriveert de trein in Ollantaytambo: reisduur 1u30min, 25 km per uur gemiddeld en 38 km gereden. Enkele minuten later start het tweede deel van de treinreis: Ollantaytambo – Urubamba. Enkele steward(es)s(en) hebben de trein verlaten. En ook de meeste passagiers stapten af. Wij rijden echter door tot in Urubamba. Een kwartier later valt de nacht. Om half zeven komen we dan aan in Urubamba. De eindhalte ligt bij ‘Tambo del Inka Resort & Spa Valle Sagrado’. De trein stopt dus in de achtertuin van een hotel? Raar!

Hoe geraken we nu terug in Cusco? Hier zijn geen taxi’s of collectivo’s te zien. Via de hoofdpoort komen we op de Avenida Ferrocarril. De bewaker van het Resort zegt dat drie blokken naar links je bij de Terminal Terrestre van Urubamba komt. Daar aangekomen kunnen we meteen in een collectivo-busje naar Cusco stappen dat met ons tweeën erbij volzit en direct vertrekt. We betalen zes Peruviaanse Nieuwe Sol: geen geld! En te bedenken dat Darío ons 180 Sol wilde doen betalen voor een taxi terug naar Cusco vanuit Urubamba. Ik dommel het grootste deel van de rit. Pas als we Cusco naderen, word ik terug wakker. Ik merk dat de chauffeur zeer wild rijdt, dat het druk verkeer is en de wegen, zelfs in centrum Cusco, slecht zijn. Om 20u15 komen we aan in Cusco: ‘Estacion de Collectivo’s Para Urubamba y Ollantaytambo’. Er is nog zeer veel volk op straat.

Cusco

Niet veel later zijn we terug in Hotel El Andariego waar we inchecken en onze bagage terugkrijgen. Kamer A2 is minder goed dan de vorige kamer: geen kasten, kleinere badkamer, dakraam dat veel koude doorlaat en het lawaai van het straatverkeer. De hotelkamer heeft ook twee mankementen die we aankaarten bij de hotelreceptioniste: de lavabo loopt niet door (“Gewoon de stop indrukken”, zegt ze al lachend!) en het dakraam staat open (met een lange bezemsteel komt ze een heel eind!).

Om negen uur ‘s avonds gaan we nog iets eten in het ‘Los Todos’ restaurant. Dit restaurant ligt net als het hotel in Calle San Andres, maar één blok verder. We bestellen soep en een hoofdgerecht: Wim kiest champignonsoep (crèma de champiñones) en alpaca steak brochette (brocheta de lomo de alpaca), ik ga voor Creoolse soep (een maaltijdsoep met o.a. spaghetti slierten) en ‘kip aan het spit’ (‘pollo a la brassa’), de specialiteit van het huis. Alles is lekker en goed bereid. Het is goedkoop en de bediening is vlot. Maar het zijn vnl. Koolhydraten en vlees en weinig groenten (dus het is geen maaltijd bestemd voor cholesterol lijders).

Twee uur later zijn we terug op de hotelkamer. ‘t Is weer een lange vermoeiende dag geweest, zoals zo vaak deze reis. De drie resterende dagen zullen rustiger zijn. Qua weer was het schitterend vandaag: droog, zonnig, blauwe hemel met wat wolken, 20-25°C. Een trui was niet nodig op Machu Picchu.

Geef een antwoord

%d bloggers liken dit: