Skip to main content

Peru Chili Bolivia 2016: Cusco – Lima – Antwerpen (Dag 28-31)

Vandaag wordt het 24°C en zonnig in Lima. Vanuit Cusco zullen we het vliegtuig nemen naar Lima op dag 28, waar we een uurtje willen relaxen in het binnenzwembad en bubbelbad van het hotel. Op dag 29 bezoeken we Lima Centrum en op dag 30-31 vliegen we terug naar onze geliefde koekenstad.

Plaza Mayor, Lima, Peru.
Peru Chili Bolivia 2016: Plaza Mayor, Lima.

Transport Cusco – Lima (Dag 28)

We halen de bagage op en nemen een taxi naar de luchthaven. Het is geen officiële taxi en de chauffeur stelt vele vragen: over waar we naartoe gaan, wat we bezocht hebben in Cusco en omgeving en wat we van Machu Picchu vonden. Hij spreekt een warrig Spaans taaltje maar ‘t is duidelijk dat hij trots is op zijn land Peru en de Inca-cultuur.

We vliegen met low-cost maatschappij StarPeru. Op de luchthaven volgt de typische procedure van inchecken, afgifte van de grote bagage, ticket-, paspoort-, handbagage en persoonscontrole, en boarden. Dit laatste is nog spannend want het boarden start 40 min vroeger dan gepland en, omdat we dit eerst niet doorhadden, stappen we als een van de laatste op het vliegtuig, type BAe 146. Niet veel later stijgen we op (12u33). De piloot heeft vele meters nodig om op te stijgen en eenmaal in de lucht heeft het vliegtuig moeite met klimmen. Na twintig minuten klimmen, hebben we dan toch voldoende hoogte bereikt om over de toppen van het Andes gebergte te scheren. We passeren de stad Ayacucho. Een goed uur later landen we probleemloos in Lima (Touch down om 13u38). We zijn terug waar alles begonnen is op deze reis: ‘Aeropuerte International Jorge Chavez’. Bagage pickup.

De taxi-Toyota rijdt als een zot, de grootste zot van de ganse reis: overdreven snelheid, geen pinkers gebruiken, rechts voorbij steken, over volle witte lijnen, zigzaggen over de weg op zoek naar een gaatje in het drukke verkeer, bellen met GSM tijdens rijden, enz. Gelukkig heeft deze auto wel werkende veiligheidsriemen, ook achteraan. En airco! ‘t Is 25°C buiten en zonnig en blauwe hemel.

Lima Miraflores : Crowne Plaza

Om vijftien uur komen we aan bij Crowne Plaza. De chauffeur laat ons zelf onze bagage uit de kofferruimte nemen: goede service heeft hij ook al niet. Dan is het Crowne Plaza wel wat anders: een glimlach en goeiedag, onze bagage wordt voor ons gedragen en naar de kamer gebracht, een welkomstdrankje (champagne!) en een zeer grote en zeer chique hotelkamer (groter dan m’n appartement denk ik!). Het laatste hotel van deze reis is veruit het beste: de max!

Rond half zes willen we gaan zwemmen en relaxen in het zwembad van Crowne Plaza. Dit valt tegen. Het zwembad is piepklein en het water is koud. Wim slaagt erin de Jacuzzi op te zetten. Dus ik masseer m’n zere spieren met de krachtige waterstralen. Wim test nog even de sauna uit maar die is niet superwarm. Na een uur houd ik het voor bekeken. Wim blijft nog even in de sauna zitten. Ik passeer alleen langs het restaurant op het gelijkvloers om de kaart te bestuderen. Terug op de kamer brandt het licht. Ik roep:”Aaah Wim, je bent al terug!?” Maar het is helemaal Wim niet maar een Crowne Plaza kamerjongen die de kopkussens aan’t opschudden is en chocoladesnoepjes op bed legt. Hij gaat er snel vandoor. Al Wims waardepapieren (paspoort, kredietkaarten, cash geld) liggen voor het grijpen op bed. Niet veel later komt Wim toe. Ik vertel het voorval en Wim controleert alles en denkt dat er niets verdwenen is.

Om 7 uur gaan we twee uur lang dineren in Crowne Plaza restaurant ‘Sinfonia’. Ik bestel tomatensoep, en romige rijst met zeevruchten. Wim gaat voor ‘lomo saltado’, steak met frieten. Ik vind het zeer lekker (pittige tomatensoep, veel zeevruchten) maar ‘t is wel prijzig. Terug op de hotelkamer val ik snel in slaap.

Lima Centrum (Dag 29)

Vandaag, vrijdag 29 april, brengen we een bezoek aan Lima Centrum, het historisch centrum met parken als Parque de La Exposición en Parque Juana Larco de Dammert, pleinen als Plaza San Martin en Plaza de Armas / Plaza Mayor, en religieuze gebouwen als Iglesia de La Merced, La Catedral en Monasterio en Iglesia de San Francisco. Lima staat bekend als een gevaarlijke stad. Mensen worden vaak (gewelddadig) overvallen en bestolen, zelfs op klaarlichte dag. Daarom wordt aangeraden goed op je spullen te letten, te overnachten in een veilige wijk als Miraflores, enkel officiële taxi’s te nemen (en geen collectivo’s), en niet van de toeristische paden af te dwalen. Vandaag zullen verschillende mensen ons waarschuwen voor deze gevaren.

Bij het vertrek ‘s ochtends, komen we hotelreceptionist Christiane tegen in de lift. Hij vraagt hoe onze dag geweest is gisteren. Çava. Wij informeren naar het collectivo-busje naar het centrum. Christiane raadt dit af: gevaarlijk (“Beschouw je dit als een avontuur?”, “Neem aan eindhalte van collectivo de hoofdstraat, dat is veiliger!”), reisduur is meer dan dubbel zolang dan met een taxi, en taxirit kost slechts 15 Sol.

We beslissen een taxi te nemen naar Parque de La Exposición (waar ook het Museo de Arte de Lima (MALI) is gevestigd). De chauffeur doet een klapje. Zo vraagt hij waar we al geweest zijn en waarom we Peru bezoeken. Wim antwoordt:”Voor de natuur, cultuur, bepaalde hoogtepunten,…, voor vanalles.” Hij zegt:”Haa, voor de vrouwtjes! Heb je er al veel genomen!?” Zijn gedachten zitten blijkbaar ergens anders (bij ‘de vrouwtjes’ waarschijnlijk) want niet veel later rijdt hij verkeerd, de andere richting uit. We zien en zeggen dat. Hij brabbelt en reclameert wat. Wim begrijpt niets van zijn Spaans. Hij zegt dat het te ver is naar Parque de La Exposición want zijn naft is bijna op. Hij zet ons af langs de kant van een drukke weg en zegt dat we maar een andere taxi moeten nemen… Dit is de slechtste taxirit ooit!

Tweede poging met taxi. Deze keer lukt het wel om op onze bestemming (Parque de La Exposición) te komen. Het museum MALI laten we links liggen. Onderweg naar Parque Juana Larco de Dammert, wordt Wim gewaarschuwd door voorbijgangster dat hij zijn camera beter wegbergt. Om halfeen zijn we op Plaza San Martin. Dit is een mooi plein met bomen, bloemen en grasperken en mooie gebouwen er omheen, zoals Gran Hotel Bolívar. We slaan de winkel-wandelstraat Jirón de la Unión in.

Iglesia de La Merced. Rijk versierde voorgevel in donkere steen. Er is veel lawaai in de kerk: iemand is aan het zingen bij de kerkingang en een man spreekt erg luid in z’n GSM in de kerk. Ssssshhhhhttttt. Er zijn mooie houtgesneden portalen binnenin te vinden.

Plaza de Armas / Plaza Mayor. Met Presidentieel paleis en de kathedraal. Van 13u30 tot 15u bezoeken we ‘La Catedral de Lima’ met het graf van Francisco Pizarro, de conquistador, en het museum van Religieuze kunst en de crypten van vele bisschoppen van Lima.

Houtsnijwerk Hoogkoor, La Catedral de Lima, Lima, Peru.
Peru Chili Bolivia 2016: Houtsnijwerk Hoogkoor, La Catedral de Lima.

Monasterio San Francisco, is de derde kerk van de dag (en de beste) die we bezoeken. Deze keer met een Engelstalige gids die ons wijst op de hoogtepunten en bijzonderheden van klooster, kerk, museum en catacomben. Opvallend zijn ten eerste de schilderijen van de School van Rubens die de kruisgang en passieverhaal verbeelden (wulpse, weelderige, gespierde lichamen, barokperiode, fijne uitvoering). Ten tweede valt de schilder Diego de La Puente (geboren in Mechelen, België in 1586) op die ‘Het Laatste Avondmaal’ heeft geschilderd, waar Jezus en zijn 12 discipelen cavia (‘cuy’) als avondmaal verorberen. Er zijn ook jonge kinderen en een hond afgebeeld, die resp. de onschuld en de trouw voorstellen. Ten derde is het hoogkoor in de kerk zeer de moeite, met prachtig houtsnijwerk gemaakt uit cederhout van het Amazonewoud. Tenslotte maken de catacomben waar de botten van 25000 overledenen zijn teruggevonden, indruk. De kerk zelf, Iglesia de San Francisco, bezoeken we alleen. Op het kloosterplein vliegen de vele duiven in groep rond en cirkelen gieren in de lucht.

Botten en schedels, Monasterio de San Francisco, Lima, Peru.
Peru Chili Bolivia 2016: Botten en schedels, Monasterio de San Francisco, Lima.

Via de winkelwandelstraten Calle de los Estudios, Calle de Villalta en links in Jirón de la Unión (hier zijn we al geweest), belanden we in Calle de Minerva (druk autoverkeer hier) waar Wim enkele taxichauffeurs de vraag stelt:”Hoeveel kost een rit naar Miraflores?” Ze vragen voor een taxirit naar Miraflores 20 tot zelfs 25 sol: veel te veel. Uiteindelijk vinden we er een die wil rijden voor 15 Sol en ons in een half uurtje van het historisch centrum naar het winkelcentrum Larcomar in Miraflores brengt.

In shoppingscenter Larcomar gaan we, voor de laatste keer deze reis, uit eten, opnieuw in een Italiaans restaurant: ‘La Trattotria Di Mambrini, Casa Fondata nel 1982. Een chique zaak. Onze gerechten, bruschetta als voorgerecht, gnocchi met langoustines en ‘risotto el bosque’ (risotto met porchini paddenstoelen), zijn goed bereid en afgekruid, smaakvol, kortom Italië op je bord. We maken de financiële som op van de voorbije reis. Na het diner houden we nog 20 Sol over voor drank en eten morgen.

Om 8 uur ‘s avonds zijn we terug in het Crowne Plaza, kamer 704. Ik werk aan dit verslag. Deze laatste avond gaan we goed kunnen slapen in een uitstekend bed en een geluidsdichte kamer. Dit is nodig want morgen wordt een lange dag met een nachtvlucht naar Schiphol op het programma.

Terugvlucht Lima – Guayaquil – Schiphol (Dag 30-31)

Dag 30 is aangebroken en we vliegen vandaag terug naar Europa. We staan vroeg op (6 uur) en bestellen online een Über taxi naar de luchthaven (Waarom Über online?  Omdat ons cash geld bijna op is, omdat online-tracking mogelijk is, en het zijn chique auto’s). Het is weer een raceauto. De claxon doet weer eens overuren. De claxon is waarschijnlijk het eerste onderdeel van een auto dat hier stukgaat. Stukken afsnijden, flashen naar voorligger, overdreven snelheid, gevaarlijk rijden, pinkers niet gebruiken, over de volle witte lijn rijden, enz. De gebruikelijke rimram dus.

Na de gebruikelijke procedures op de luchthaven, stijgen we om 11u00 op. Het is een oud toestel, een Airbus A319. Dit is een korte vlucht naar Guayaquil (in Equador). Daar moeten we 6 uur wachten op onze aansluitende KLM-vlucht naar Amsterdam. Om 19u lokale tijd is de Lift-off met een Boeing 777-300, een groot vliegtuig met 62 rijen van 10 passagiers ofwel 620 passagiers. De veiligheidsinstructies zijn anders dan bij de meeste luchtvaartmaatschappijen. Met behulp van vele honderden tekeningen op Delfts blauwe tegeltjes die de instructies frame per frame uitbeelden, wordt een origineel veiligheidsinstructiefilmpje gemaakt. Om 13u Belgische tijd landen we veilig in Schiphol, en vier uur later arriveren we met Thalys in Antwerpen centraal station. Deze reis zit er op! Ik heb er van genoten, ik hoop ook u van dit verslag.  Tot de volgende!

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: