Skip to main content

Overnachtingen roadtrip Marokko: Erg Chebbi, Dadès, Skoura en Aït Ben Haddou.

Tentenkamp in Erg Chebbi woestijn.
Overnachtingen roadtrip Marokko – Een roadtrip van zes dagen door Marokko van Fez tot Marrakesh bracht ons op mooie plekken en in speciale verblijven zoals een tentenkamp in de woestijn en kasbah verblijven in Dadès (de beste van de reis), Dar Lorkam (de mooiste) en in Aït Ben Haddou.  Lees verder voor ‘tips over overnachten en eten’ in Erg Chebbi woestijn (‘Marhaba Camp, Camel & Sandboarding’), Dadès (Riad Dadès), Skoura (Dar Lorkam) en Aït Ben Haddou (Bagdad Café Hotel).  Heb je interesse in nog meer praktische tips en verhalen over Marokko, bijvoorbeeld over de koningssteden?  Klik dan hier voor ‘Marokko: de teaser’ waar je handige links vindt.

Dag 1-2 : een avond, nacht en ochtend in de Erg Chebbi Woestijn.

We verkijken ons op een lange autorit van Fez tot Merzouga (8u20, 465 km) en komen te laat voor de zonsondergang (wreed jammer!) maar kunnen nog wel de dromedarissentocht van een uur (18:30-19:30) naar het ‘Marhaba’ tentenkamp meepikken.  Echt tof was de tocht niet: ik zit niet comfortabel, het laatste kwartier rijden we in volslagen duisternis en de bebbel van onze begeleider, Mohamed, staat niet stil.  In plaats van de rust en stilte van de woestijn te genieten, zijn onze Marokkaanse begeleiders babbelziek, spelen ze luide muziek en organiseren ze straks nog een nachtelijke party.  Mohamed vindt Chefchouan de mooiste stad van Marokko, de hasj hoofdstad, geverfd in een mooie blauwe kleur.  Hasj vermeldt hij nog een paar keer.  En dat hij een ‘plastic muslim’ is: hij rookt en drinkt maar bidt niet.  En flauwe mopjes maken, kan hij ook.
20:30 Avondeten: tomatensoep met vermicelli, rijstschotel met groenten, tajine met kip en courgette en patatten, plat water.  Aan onze tafel brandt geen licht.  Ik zie dus niet wat ik eet.  En zien is ook proeven, dus da’s jammer.  Neen, dit eten is gene vette.  Bovendien krijg ik last van m’n rug door dat zitten op kussens zonder ruggensteun.
21:30 De maaltijd is achter de rug.  Tijd om het kamp te verlaten en naar de sterrenhemel te zien.  Schit-te-rend.  Daarvoor kwam ik! Om de Melkweg te bewonderen.  Vele vele sterren, maar ik herken geen enkel sterrenbeeld.  We zien de poolster, denken we, en in de buurt daarvan zou de grote beer moeten zijn (een steelpot) maar vinden doen we deze niet.
Ondertussen is in het kamp een feestje begonnen, met trommels en gezang.  Iedereen doet mee.  Eigenlijk vind ik het jammer, al dat lawaai.  Ik ging naar de woestijn voor de mooie landschappen (die krijgen we!) en de rust en stilte van de natuur (dat krijgen we niet).  In plaats daarvan kregen we vandaag luidruchtige squads en crossmoto’s die door de duinen sjeesden.  Waar is de rust die ik zoek?
22:30 Het Berberfeestje is ten einde.  We maken ons klaar voor de nacht en kruipen in ons bed met verse lakens en zand overal.  Een halfuur later is de rust neergedaald over het kamp.  Slaapwel!
06:30 Opstaan.  We klimmen de duinen op en wachten op de zonsopgang. Na een tijdje buiten, krijg je het koud.  Die trui komt van pas.
07:30 Zonsopgang.  Mooi. Om acht uur krijgen we thee.
08:15-09:15 En dan volgt de dromedaristocht van het Marhaba tentenkamp in de woestijn terug
naar het dorpje Hassilabied.  De rit terug is aangenamer.  Opstappen en afstappen is het moeilijkst.  Ook als de dromedaris hellingen neemt door de duinen moet je je goed vasthouden.  De kunst is zo los mogelijk te zitten, dan rij je het ontspannendst.  Het allerlaatste stukje is vlak en hard terrein en daar schud de dromedaris het hardst heen en weer. “Camel massage!”, roept Mohamed.  Het schip van de woestijn.
09:20-10:00 Ontbijt.  Rachid vraagt:”Bert, is everthing okay?” “Yes, everything is good.”. Hij kent mijn naam nog!  Lekker ontbijt met roerei, gekookt ei in de schaal, confituren, brood, een soort pannekoek / filodeeg met veel boter in verwerkt, een yoghurtje, en sinaasappel sap en Marokkaanse whiskey.
10:15  Betaling en vertrek.  In de auto zegt Wim:”Nooit meer! Ik word hier te oud voor!” “Gelijk heb je!”, zeg ik, “Maar een luxe safari reis in (Zuid-)Afrika zie ik nog wel zitten!”  Een jaar later zaten we in de woestijn van Oman…  Wat vond ik nu van deze overnachting? Het viel mij wat tegen, om eerlijk te zijn.  Het verblijf krijgt 9.5 op booking.com en de commentaren spreken vaak met superlatieven.  Maar zo goed was het niet.  Ik heb mij verschillende keren geërgerd (lees het verslag).  Anderzijds heb je inbegrepen wel half pension en 2x een kamelentocht van een uur.

Dag 2-4 : Riad Dadès @ Dadès kloof.

Riad Dadès.  Welkom. (Dag 2, 15:30)

Riad Dadès is makkelijk te vinden: langs de hoofdweg t.h.v. km 10.  We worden verwelkomd door Hamou Amgoune, de eigenaar, en z’n hulpjes Mohamed, Abdul en Jusef, chef-koks, kruiers en manusjes-van-alles.  Gratis privé-parking bij buur, goede vriend, collega en oud-leerling Mèhedi van riad ‘Labyrint Kasbah’.
Riad Dadès is zowat het beste verblijf van de ganse Marokko reis.  Hamou en de anderen zijn supervriendelijk en doen alles om het hun gasten naar de zin te maken.  Bij aankomst krijgen we thee, standaard in Marokko.  We zijn de eerste gasten van de dag, worden rondgeleid  en mogen zelf een kamer uitkiezen.  Elke kamer biedt een magnifiek zicht op de Dadès kloof, maar wij nemen de kamer op de bovenste verdieping: veel lichtinval hier, het hout ruikt vers, de kamer lijkt nieuw.  De wifi is hier goed.
Riad Dadès – Uitzicht vanaf het terras tijdens ochtend en ontbijt.
De riad heeft enkele terrassen waar het heerlijk vertoeven is in het zonnetje, met een schitterend zicht op de Dadès kloof, waar ’s ochtends het ontbijt geserveerd wordt en waar je niets hoort buiten vogeltjes die fluiten en sporadisch het gebalk van een ezel.
We installeren ons en nemen een douchke.  Ik heb overal joeksel van dat stoffig tentenkamp en van die kameel die zich z’n ganse leven nog nooit heeft gewassen, behalve dan in het stof.

Diner-ontbijt-lunch-diner-ontbijt in Riad Dadès:

We hebben twee dagen heerlijk gegeten in Riad Dadès waar ze traditionele Marokkaanse gerechten serveren.  Over alles van wat we geserveerd hebben gekregen tijdens deze twee dagen in Riad Dadès, kan ik zeggen dan het zeer vers was, uitstekend van smaak, lekker, goedkoop en ruim voldoende.  Onze favorieten (die we drie keer bestellen tijdens ons tweedaags verblijf) zijn Marokkaanse soep / Harrira soep en Marokkaanse salade.  Van de soep krijgen we telkens spontaan een tweede portie aangeboden, wat we niet afslaan.  De salade van tomaat, komkommer en ajuin is zeer fijn gesneden.  De brochette van kalkoen was aangebrand: jammer!  De tajine met lam en groenten is perfect (deze keer proef je dat het lam is).
Riad Dadès – Marokkaanse Salade.
Het ontbijt is goed en wordt geserveerd op het terras.  Heerlijk en rustig ontbijten in het zonnetje met de vogeltjes die fluiten in de achtergrond en prachtig zicht op de natuur en de Dadèskloof: kan het leven beter worden?  Ik denk het niet!  Qua ontbijt, krijg je overal zowat hetzelfde.  Hier is dit vers geperst fruitsap, muntthee of koffie, boter-filodeeg-brood (zeer populair in Marokko), gewoon brood, confituren, boter, yoghurt, roerei, smeerkaas.  Geen vlees.

Labyrint Kasbah (Dag 3, 21:00-22:15)

Na het avondeten waar we twee uur de tijd voor nemen, gaan we op bezoek bij Mèhedi van riad ‘Labyrint Kasbah’, de buur, goede vriend, collega en oud-leerling van Hamou van Riad Dadès.
Mèhedi werkte vroeger als jonge kerel bij Hamou die hem aanraadde toerisme aan de hogeschool te gaan studeren.  Dat was een succes.  Daarna heeft hij twee jaar in een vijfsterrenhotel in Marrakech gewerkt en heeft hij stage gedaan in Amerika.  Hij is pas vader geworden en is sinds drie maanden eigenaar van deze riad, naast de riad van z’n goede vriend Hamou.  Ze helpen elkaar waar kan.  Dus wij mogen bij hem parkeren.
Mèhedi heeft een echte talenknobbel.  Hij spreekt zeven talen: Berbers, Arabisch, Frans, Spaans, Engels, Nederlands en een beetje Italiaans.  Hij spreekt zeer goed Nederlands, met licht Hollands accent.  Hij heeft het zichzelf aangeleerd en studeert elke dag tien nieuwe woordjes.  Hij leert ons enkele woordjes Arabisch.
Labyrint Kasbah – Bedankje geschreven op de hotelmuur.
We krijgen een rondleiding in Labyrint Kasbah en mogen een  kamer bezichtigen.  Hij heeft een vervallen kot omgetoverd tot een speelse (brug tss twee terrassen), moderne (overal stopcontacten, wifi, verlichtingspunten), ecologische (alle meubilair is recuperatie materiaal), persoonlijke (alle deuren hebben Berber vrouwennamen, ‘wall of fame’) hotel.  Zeer mooi gelukt.  We krijgen iets te drinken aangeboden van het huis.
Je merkt wel dat Mèhedi toerisme gestudeerd heeft, want hij heeft moderne ideeën over hoe je een hotel moet inrichten en de gasten het naar de zin kunt maken.  Bijvoorbeeld hij wou overal grote douches omdat gasten vaak klagen over een te kleine doucheruimte.  Hij laat de gasten ook een bedankje schrijven op een hotelmuur.  En hij neemt het eerste jaar na opening foto’s van alle gasten, die hij zal gebruiken voor een fotocollage ‘The Wall of Fame’.  Goed bezig Mèhedi, goed bezig!  Nog veel succes!!

Dag 4-5 : Dar Lorkam @ Skoura en de Palmentuin.

Aankomst Dar Lorkam (12:00).  

Dar Lorkam blijkt een oase van rust en schoonheid te zijn, eenmaal je de toegangspoort bent gepasseerd:
een zeer mooie Kasbah in handen van een Frans koppel, Thierry en Michelle.  Die krijgen we (voorlopig) niet te zien.   “Ze zitten in Ouarzazate”, zegt de hygiënische assistente.  We krijgen van haar al snel thee aangeboden en zetten ons in de lommer met zicht op het zwembad.  Om 1 uur kunnen we op onze kamer: een zeer mooie inrichting!
Dar Lorkam @ Skoura – Kamer voor 1 nacht.
De hygiënische assistente is manusje-van-alles, zo blijkt.  Niet alleen maakte ze onze kamer gereed, ze is ook receptioniste en de kokkin van ons avondeten.  Ik haal m’n beste Frans boven en vraag of er een plannetje bestaat met een wandelroute in de omgeving (Palmeraie of Palmentuin), of we een kookles kunnen krijgen (Ze zal deze avond om zes uur een tajine klaarmaken en dat mogen we volgen) en wat de pot schaft (een vegetarische driegangen menu met als hoofdschotel een tajine van groenten).  Wim is er halverwege bij komen staan en zijn uitstekende skills in de Franse taal komen van pas, want de assistente spreekt geen Engels.

Ontspannen in Dar Lorkam.

14:30  De eigenaars Thierry en Michelle arriveren.  Ze wonen op de site in een afgescheiden huis van adobe.  Ze komen goeiedag zeggen.  Thierry geeft een korte uitleg over de wandeling door de Palmeraie.  Deze zou 35 minuten duren naar het verste punt.  Het is een mooie wandeling met enkele kasbahs die je kunt bezoeken, natuur (palmen), en boerenmensen die werken op het veld.
15:00  We trekken ons zwembroek aan en duiken in het zwembad.  ‘Duiken’ is een groot woord, het is eerder voetje per voetje en de borst nat maken, want het water is veel te koud.  We trekken enkele baantjes maar gaan er snel weer uit.  Op de strandstoelen in de zon is het beter!
Dar Lorkam @ Skoura – Zwembad en tuin.
17:00-18:00 Wandeling door de Palmentuin of Palmeraie.  Zie ander artikel voor meer uitleg.

Avondeten in ‘Dar Lorkam’ (19:00).  

We rammelen van de honger.  We hebben sinds deze ochtend niets meer gegeten.  Thierry de gastheer zei dat het eten geserveerd zou worden om 19u-19u30.  Hij wou eerst 19u30 zeggen maar toen hij onze magen hoorde grollen, veranderde hij z’n antwoord wijselijk in 19u-19u30.  Goed opgelost!  Van het volgen van hoe een tajine bereid wordt, komt niets van in fornuis… ik bedoel …van in huis.  Moehahaha.  We mogen al eens lachen hé!! 😀. Dat het eten maar snel komt, want we hebben hooooooonger!!
Ein-de-lijk: de soep wordt geserveerd (19:45).  De soep is uitstekend.  De tajine van rundskefta is zeer smaakvol.  En het dessert is fruitsalade.  Lekker maar niet bijzonder.  Een vegetarische avond dus.  Om 20:45 is alles op en krijgen we nog een muntthee geserveerd.  We internetten nog wat hier in de gezellige eetzaal die aan een orangerie doet denken want op de kamer is het wifi signaal nul!

Wat vind ik van dit verblijf?  

Deze Kasbah is top qua architectuur en inrichting, met een mooie tuin en een zwembad.  Het is een oase van schoonheid middenin de Palmeraie.  Dat laatste is wel een nadeel: je moet 2-3 km offroad rijden over stof- en kiezelwegen en door een droge rivierbedding, voor je de Kasbah bereikt.  De wifi is uitstekend (maar niet op de kamer).  Het avondeten is een vast menu voor alle gasten en was zeer lekker.  Het ontbijt was ook goed.  De eigenaars zijn vriendelijk.  Hier zou je meerdere dagen kunnen doorbrengen om te relaxen met een goed boek aan het zwembad.

Dag 5-6 : Bagdad Café @ Aït Ben Haddou.

‘Jardin des Arômes’ @ Ouarzazate (13:00)

Restaurant ‘Jardin des Arômes’ in centrum Ouarzazate’: van de menukaart kiezen we assortiment van Syrische salades als starter, tajine van mossels en knoflook (Bert) en tajine van kefta, pikante tomaat en ei (Wim).  Het is een erg chique (en prijzige) zaak.  Daarom waag ik het erop mossels te bestellen.  Geen goed plan blijkt later.
Bagdad Café @ Aït Ben Haddou – Patio met zwembad.

Bagdad Café, Aït Ben Haddou: oordeel. (14:30)

Wat vind ik van dit verblijf?  Ideaal gelegen, een Kasbah, inrichting kamer minst mooie van alle verblijven maar nog best ok, een niet verwarmd zwembad, zeer vriendelijke eigenaar Mohammed, lekker Harrira soepje, brede douche, hygiëne goed, wifi uitstekend.

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: