Skip to main content

Ljubljana & Omgeving in 5 dagen: Skocjanske Jame/grot & Triest.

Intro.

Verslag Dag 3 reis Ljubljana & omgeving begin april 2019. Vandaag staan de grotten van Skocjanske & de stadsverkenning van de Italiaanse grensstad Triest op het programma. Het is nog slechter weer dan gisteren maar een aanzienlijk deel van de dag zitten we binnen (auto, grotten, resto). We nemen de snelweg E61/A1 richting Trst/Triëst en Koper en knallen (streamen) ‘Triggerfinger’ door de boxen: ‘Let it riiiiiiiide, baby!!’.

Skocjanske grotten – Kloof met Reka Rivier

Skocjanske grot.

Om 9u40 arriveren we bij Skocjanske Jame. Jama is Sloveens voor grot. Dit is karstgebied. De grotten werden door de eeuwen heen uitgesleten door de Reka rivier. Trouwens, ‘Reka’ wil ‘rivier’ in het Sloveens zeggen. Dus de Slovenen hebben hun rivier de naam ‘rivier’ gegeven. Makkelijker kan niet! 😉 Inkom voor adult individueel is 18€. Niet goedkoop maar het bezoek loont de moeite want wat je te zien zal krijgen is zeer spectaculair: ik had nog nooit een grot bezocht met een wildstromende rivier in een grote, diepe, kilometerslange, ondergrondse kloof. Het schijnt de grootste grot van Europa te zijn. Andere spectaculaire grotten in Slovenië, zijn die van Postojna (met prachtige druipsteenformaties). Hier in de Skocjanske grot vertrekken er in de maand april rondleidingen met gids om 10, 13 en 15u. Het is voorlopig opgehouden met regenen.

De wandeling duurt twee uur met start en finish in het infocentrum. We dalen af naar de ingang van de grot, krijgen veiligheidsinstructies en richtlijnen mee, starten dan de eigenlijke wandeling (1u15) in de grotten met eerst het ‘stilte’ gedeelte en daarna het ‘rivier’ gedeelte, waarna we te voet en met een kort kabeltreintje terug naar het beginpunt wandelen.

Skocjanske grotten – Terrassen met Kalksteen afzettingen

Het ‘stilte’ gedeelte omvat vijf grote kamers waar het erg stil is: 1. De Paradijs Kamer (met prachtige stalactieten en -mieten van 200.000 jaar oud), 2. de ingestorte kamer (een enorme ruimte die partieel ingestort is 15000 jaar geleden waardoor ook de stalactieten verwoest zijn en de nieuwgevormde nog klein zijn; duidelijk gelaagde steen: kalksteen, met chemische formule CaCO3, waarin je fossielen kan aantreffen), 3. de grote kamer (60m hoog, 120m diameter, vier kleuren: wit van kalksteen, rood van ijzer(III)oxide, en minieme hoeveelheden geel van gehydrateerd ijzer(III)oxide en zwart van mangaandioxide?), 4. een kleinere kamer met twee pijporgels (gevormd door samensmelten van vele stalactieten en -mieten tot zuilen dicht op elkaar). En de vijfde kamer bevat grotere dikkere stalactieten.

Het ‘rivier’ gedeelte is pas echt spectaculair en omvat een gigantische grot van 100m hoog en een km (?) lang, waar de rivier Reka zich een weg doorheen geslepen heeft gedurende vele 1000den jaren. Er werd een veilig en goed verlicht pad aangelegd langs de rand van deze ondergrondse kloof die we op een bepaald moment dwarsen via een bruggetje terwijl de Reka Rivier 60 m dieper onder ons doorstroomt, of is ‘kolkt’ een beter woord? Dit is enkel het stukje dat wij doen. Verderop is een nog veel grotere grot van wel 300m hoog (op hoogste punt) en ettelijke kms lang. Hier komen enkel onderzoekers-speleologen. Het is de grootste grot van Europa. De Sint Pieter Basiliek past er moeiteloos in.

Skocjanske grotten – De Uitgang

Het ondergrondse grottenstelsel eindigt bij een ‘sifon grot’. Dit is een vernauwing waar af en toe verstoppingen optreden waardoor het water (in de lente en herfst) plots snel en sterk kan stijgen: normale diepte is 2m, op 2 februari 2019 (2 maanden geleden dus) steeg het water tot 60m (niveau van brug over kloof), op 2 september 1965 zelfs tot 90m (bijna het dak van de grot) en ook in lang vervlogen tijden zelfs tot 140m (een berekende schatting). Als de druk te hoog wordt, schiet de verstopping los en daalt het waterpeil terug. De Sifon grot bezoeken we niet. Door deze overstromingen geraakten de oude toeristische paden beschadigd en in onbruik (1965). Dat pad lag ook veel dichter bij de rivier (10m hoogte) waardoor de grotten regelmatig gesloten moesten worden voor toeristen.

De voorlaatste ruimte die wij aandoen, bevat een reeks terrassen van kalksteen afzettingen. De rivier kwam hier 30 jaar terug de grot binnen gestroomd maar door een kleine aardbeving werd de loop van de rivier verlegd naar de huidige situatie. De laatste kamer is de ‘Schmiddel kamer’ waar je terug in de buitenlucht komt. Het laagste punt dat we zaten was 170m onder de grond, ergens in de riviercanyon.

12u00 Museum Skocjanske Jame. Zeker doen want de film van zo’n tien minuten is boeiend.

Triest.

Het is bijna halféén. Het tweede deel van de dag beslissen we in Italië aan de kust door te brengen: Triëste. Slovenië heeft zelf ook een mooie maar kleine kustlijn met pittoreske dorpjes als Koper of Piran. Deze badsteden zijn wat verder gelegen dan Triëste dat slechts op 28 km van Skocjanske karstgrotten gelegen is. Rij eerst een kort stukje terug over A1 richting Ljubljana en neem dan de eerste afrit naar de A3 en volg de A3 tot in Triëste. Om 13 uur parkeren we onze huurauto in Triëste, op parking Molo 4, aan de waterkant, los in het centrum. We zijn vertrokken voor 3u30 sightseeing van deze Italiaanse stad, die door haar isolement t.o.v. de rest van Italië zelden bezocht wordt door buitenlandse toeristen die wel Rome, Firenze, Milaan of Venetië aandoen.

Triest – Piazza dell’Unità d’Italia

We hebben honger en goesting in de échte Italiaanse pasta! Via het centrale plein van Triest, het Piazza dell’Unità d’Italia, met statige paleizen waarin overheidsinstellingen zijn gevestigd zoals het stadhuis, wandelen we naar Osteria Marise (Via Felice Venezian) (13u30-14u30). We krijgen meteen een tafeltje toegewezen voor twee personen. En de Italiaanse ober vraagt wat we willen bestellen. Hij toont een kort handgeschreven lijstje van gerechten (zonder prijsaanduiding) en somt de antipasti, primi e secundi piatti, en salate op. Dit is een authentiek Italiaanse restaurantje met moderne inkleding en een chef-kok die elke ochtend naar de versmarkt gaat waar hij inkopen doet en zich laat inspireren voor het menu dat hij die dag zal klaarmaken. Elke dag verandert het menu dus. Het wordt nooit saai.

Triest – Osteria Marise

We bestellen beide bruschetta met kabeljauw smos op gesmeerd. Bruin krokant warm brood met een laagje fijngemalen kabeljauw en twee grote olijven / ogen die je aangapen. Alles is superlekker en goed van smaak. Dit belooft voor het vervolg. Laat maar komen!

Dan volgt ons pasta gerecht: ik neem trofie met zeevruchten en tomatensausje, Wim neemt een soort korte macaroni pasta (het had een specifieke naam maar we weten het niet meer) met sugo di carne (worst). Weer superlekker en goed van smaak! La Cucina Italiana propria. Daarom hou ik van Italië. Twee uur geleden zaten we nog in een diepe koude vochtige grot, en nu genieten we van het Italiaanse zoete leven: la Dolce Vita!!

Triest – Cattedrale Di San Giusto Martire

Terug buiten eten we nog een ijsje (hoewel het er echt het weer niet voor is) bij ‘Natura Gelato’ ijscrème winkel: de smaken limone & pistacchio vegan, framboos & pistacchio. De pistacchio vegan smaakt puurder en beter dan de romige versie.

Triest – James Joyce

De sightseeing gaat verder met Arco Di Riccardo, Parco Sangiusto en Cattedrale Di San Giusto Martire. Dit ligt op een heuvel. Hier blijven we lang zitten (14:55-15:50) en schuilen we voor de regen die hevig neervalt sinds we de Osteria verlaten hebben. Via een leuk wandelpad en vele trappen dalen we terug af. Het Teatro Romano di Trieste is een oud Romeins theater waar de Romeinse burger van Triest naar theatervoorstellingen kwam kijken. Triest heeft een standbeeld ter ere van James Joyce die hier tien jaar van zijn leven doorbracht. En dat zit het reisdeeltje op Italiaanse bodem erop. Wat vond ik ervan? Triest is een mooie Italiaanse stad aan het water, met paleizen, pleinen en fonteinen. Maar vooral de lunch in Osteria Marise zal me nog lang bijblijven, dat was het echte hoogtepunt.

Terugrit, inleveren huurauto & Avondje Ljubljana.

Op de terugweg (afstand 94 km, duur 1u30min) doen we dezelfde route in omgekeerde richting: A3, A1/E61 en afrit 35 tot in Ljubljana. Wim speelt Michael Jackson, De Mens, Channel Zero, A Brand, Billy Idol. Om 18u parkeren we de auto voor het Grand Hotel Union. Budget filiaal is in dit hotel gevestigd. We geven de autodocumenten af aan de receptie en de receptionist zegt:”Thank you, that’s it!”. Geen controle van de auto of de vraag waar hij juist geparkeerd staat. Niks. Bon, het zal wel in orde zijn zeker!?! Die vaagheid en laksheid bij autoverhuurbedrijven, irriteert Wim en mij ook elke keer weer.

Avondje Ljubljana – Op aanraden van B&B Atticus gaan we ’s avonds eten bij Gostilna Sokol, een herberg of Gostilna gelegen in ‘Ciril Metodov Trg’ straat, naast het Stadhuis en de Robba Fontein. Het interieur is donker en met veel hout. De menukaart is nieuw, met mooie foto’s en de namen van de gerechten in 3-4 talen.

Ljubljana – Robba Fontein

Ik bestel rundsbouillonsoep met noedels en als hoofdgerecht ‘risotto con turchino e porchini funghi’ (kip en porcini paddestoelen). Wim neemt een dubbele worst met zuurkool en frieten voor 9€ maar de ober zegt dat de groenten en frieten op de foto in de menukaart niet zijn inbegrepen. Wim bestelt het dan extra bij en betaalt 15€ in totaal. Dit is de toeristen misleiden vind ik! Een foto met een totaal gerecht plaatsen en dan achteraf zeggen dat de prijs vermeld bij de foto op de menukaart enkel doelt op de worst.

De bediening is dus sus en zo. Maar de gerechten zijn echt wel lekker: de rundssoep, de risotto, de worst met frieten en groenten. Alles is superlekker. Van die porchini paddestoelen krijg ik nooit genoeg.

Outro.

Vandaag was een zeer mooie dag. Niet qua weer, want dat zat echt tegen. Maar we hebben wel prachtige dingen gezien (Skocjanske grotten) en lekkere dingen gegeten (Osteria Marise in Triest, Gostilna Sokol in Ljubljana). Met de huurauto is alles ook vlot verlopen.

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: