Skip to main content

Kroatië 2017: Sightseeing Zagreb (Deel Een)

Het is zondag (4 juni 2017) maar uitslapen is er niet bij. Ik sta om vijf uur op want ik moet de trein halen naar Schiphol, Nederland, en het vliegtuig van 11u30 naar Kroatië. Opstaan lukt, maar het is moeilijk want de avond voordien heb ik een klassiek concert in deSingel bijgewoond: pianist Andreas Schiffer speelde Bach, Bartók, Janacek en Schumann. En omdat Schiffer, een oude rot, een kwartier uitleg gaf over de werken vooraf en hij nog enkele bissen gaf achteraf, liep het concert uit tot half elf.

Treingewijs, verloopt alles best vlot, en na een half uur vertraging aan de gate, hangen we niet veel later in de lucht. Na twee uur vliegen met Croatian Airlines, volgt de touch down om 13u30. We staan op Kroatische bodem! De busrit van de luchthaven naar het busstation in het centrum duurt 40 minuten, vandaar is het nog een kwartier stappen naar het ‘The Dots Hostel’.

Kroatië 2017: Straatartiest, Zagreb.
Kroatië 2017: Straatartiest, Zagreb.

The Dots Hostel. Zeer vriendelijk onthaal. Receptioniste Anne (werk-pseudoniem) is supervriendelijk, mager en beeldschoon, zoals een catwalk model. Ze vertelt ons in geuren en kleuren alles over wat er te beleven valt in het centrum van Zagreb en ze duidt het aan op een toeristenmapje dat na verloop van tijd vol staat met haar gekribbel (lange uitleg). Ik vraag naar de Museums van beeldhouwer Ivan Meštrović en het Museum voor Moderne Kunst (19e-20e eeuwse schilderkunst van Kroaten) en of ze open zijn op maandag? Jammer maar ze zijn dicht, zegt ze na wat opzoekingswerk. In Dubrovnik zullen we een zelfde probleem hebben, nl. de meeste musea dicht, want daar zijn we ook op maandag. Het wordt dus een dagje sightseeing zonder veel te bezoeken. Maar op vele pleinen en in straten kom je werken van Meštrović tegen (en die zijn gratis) dus dat compenseert een beetje de musea die gesloten zijn! Ik laat Anne nog wat verder vertellen over haar geliefde Zagreb want ze kan zo mooi (wezen) vertellen… 😉

We trekken het centrum in. Anne gaat niet mee! 🙁 Dit weekend in Zagreb is een festival van straatmuzikanten aan de gang. Overal klinkt muziek in de stad en dansen mensen. Op het Josip Jelačić plein, het centrale plein van Zagreb, jongleert een straatartiest met brandende sticks en balanceert een grote zware porseleinen pot op zijn hoofd. Het publiek vindt het geweldig.

Kroatië 2017: Stepinac grafmonument, Kathedraal, Zagreb.
Kroatië 2017: Stepinac grafmonument, Kathedraal, Zagreb.

Zagrebačka Katedrala. We komen binnen op het einde van de zondagsmis en de organist speelt het slotdeuntje van de mis op z’n orgel. Psychedelische klanken. Heeft hij teveel aan de miswijn gezeten? T.h.v. het hoogkoor kan je het grafmonument (liggend beeld) van kardinaal Stepinac bewonderen. Stepinac werd aartsbisschop van Joegoslavië in 1937 en heeft vele goede daden gesteld tijdens de Tweede Wereldoorlog en in de communistische periode onder Tito nadien. Zo kwam hij op voor mensen in nood en veroordeelden hij de jodenvervolgingen tijdens WOII en weerstond hij aan de druk van Tito en de communisten om de katholieke kerk van Joegoslavië af te scheiden van Rome. Hij werd zalig verklaard door Paus Johannes-Paulus II en heilig door Paus Franciscus I.

Kroatië 2017: Restaurant 'Royal India', Zagreb.
Kroatië 2017: Restaurant ‘Royal India’, Zagreb.

Het is zes uur: etenstijd. We zijn beland in Tkalčićeva ulica, een straat met vele restaurants en cafés waaronder ‘Royal India – Authentic Indian Cuisine’. In dit Indisch Restaurant bestel ik Sweet Lassi als ‘niet-alcoholisch aperitief’, linzensoep Indische Stijl ‘Dal Ka Shorba’ en als hoofdgerecht ‘Murgh Makhani’ (versneden Tandoori kip gekookt in tomatensaus, oosterse kruiden en boter). Typisch bij Indiërs, ook hier, als je vraagt om het (totaal) niet pikant te maken, krijg je een bord waarbij je toch regelmatig naar je Lassi grijpt om de hitte in je mond door te spoelen. Buiten dat is het eten zeer lekker. Andere aanraders bij ‘Royal India’ zijn Nimbu Pani, een populaire Indian Style limonade en de gegrilde kip. Terwijl we op terras buiten in de zon aan het eten zijn, komen vele bedelaars langs om een centje te vragen: kinderen, een vrouw met baby op de hand, een man die een portret van je wil tekenen, enz.

Kroatië 2017: St. Marcus Kerk, Zagreb.
Kroatië 2017: St. Marcus Kerk, Zagreb.

De tijd vliegt als het gezellig is. Het is acht uur voorbij, we rekenen af en wandelen nog eventjes via Kamenita Vrata naar het politieke en religieuze hart van Zagreb: het plein ‘Trg Svetog Marka’ in de oude bovenstad. Dit Sint Marcus plein is omgeven door de statige gebouwen van het Kroatisch parlement, de Kroatische regering en het constitutioneel gerechtshof, met het oude stadhuis van Zagreb en centraal staat ‘Crkva sv. Marka’ of de Sint Marcus kerk. Deze mooie kleine kerk heeft kleurrijke dakpannen en een roemrijke recente geschiedenis. Ook op dit plein worden de nieuw verkozen presidenten van de Kroatische Republiek geïnaugureerd. Van hieruit is het een kort eindje naar een mooi uitzichtpunt over de stad: Kula Lotrščak. Daarna keren we terug naar ‘The Dots Hostel’.

In ‘The Dots Hostel’ leer ik Dale kennen, mijn enige kamergenoot voor de komende twee nachten (ik slaap op een slaapzaal met drie stapelbedden) en Engelse wielertoerist die in Australië woont en een zes weken durende fietstocht onderneemt die hem van Rome via Firenze, de Dolomieten, Ljubljana, Zagreb, Sarajevo, Mostar, Dubrovnik tot in Athene zal brengen. Knappe tocht. Chapeau voor iemand die al de vijftig is gepasseerd.

Steden- en Roadtrip Kroatië 2017: Een teaser

Kroatië 2017: Dubrovnik
Kroatië 2017: Dubrovnik

Als kind ben ik met m’n ouders en broers laaaaang geleden -in de kerstperiode van 1989, de Berlijnse muur was net gevallen- op reis geweest naar Joegoslavië, in wat nu Slovenië heet. M’n eerste reis naar een communistisch land maar toen had ik daar nog maar weinig benul van. De grens oversteken was niet zomaar een formaliteit: van het Shengen akkoord was toen nog geen sprake. Het hotel was in Koper aan de kust. We maakten enkele daguitstappen. Zo verdwaalden we in de nauwe steegjes van de kustplaatsen Piran en Portorož. Zo bezochten we de druipsteengrotten van Postojna: gigantische druipstenen in akelige, donkere en koude grotten diep onder de grond. Zo deden we Venetië aan: de eerste keer in Italië! Ik herinner mij een boottocht op een woelige zee, vele zwarte gondels, kunstig versierde kleurrijke glittermaskers, een demonstratie glasblazen en vooral veel duiven op het San Marco plein. Venetië heeft toen het meeste indruk gemaakt op mij tijdens die reis en het zou niet bij die ene keer Italië blijven. Misschien is toen mijn liefde voor Italië wel begonnen.

Maar er was ook nog… Poreč in Istrië, Kroatië. Dit was m’n eerste kennismaking met Kroatië toen het nog niet Kroatië was. Over Poreč zijn mijn gedachten mistig. Ik herinner mij niet dat we de Euphrasius basiliek bezocht hebben. Waarschijnlijk niet en hebben we gewoon wat door de straten gekuierd. Sinds 1997 staat deze 6de Eeuwse basiliek echter, gewijd aan de Byzantijnse bisschop Euphrasius, op de UNESCO werelderfgoed lijst. Dat deze kathedraal absoluut de moeite waard is om te bezichtigen, wist ik toen niet maar kwam ik te weten in mei 2017, tijdens de voorbereiding van een nieuwe, grondigere en langere reis naar Kroatië, een combinatie van stedentrip en roadtrip, van zondag 4 juni tot dinsdag 13 juni. Dat werd wel tijd na bijna dertig jaar! De Euphrasius basiliek zullen we deze keer weer niet bezoeken -want Istrië laten we links liggen- maar wel vele andere mooie dingen.

We zijn nu juli, een maand na de reis. De tiendaagse road-trip zit erop. De koffers zijn uitgepakt, de vuile kleren gewassen, een selectie werd gemaakt van de vele foto’s en het wordt tijd om die notities, gemaakt tijdens alle vrije momenten in Kroatië, te gieten in een dagboek reisverslag. De komende weken zal ik dus blogs posten over onze avonturen in Kroatië. Diegenen die ons op instagram volgen, zullen gemerkt hebben dat we tijdens de reis al foto’s hebben gepost. Voor wie dit nieuw is: ga een kijkje nemen!

Wat stond er op het reisprogramma? Istrië deden we dus niet aan. Wel jammer want naast Poreč had ik ook graag eens Pula bezocht. Deze stad was al belangrijk onder de Romeinen en heeft een groot amphitheater. Dat bewaren we voor een volgende keer. Wel startten we in Zagreb, de gemoedelijke hoofdstad van Kroatië, deden dan het natuurpark Plitvicemeren aan -een natuurwonder, zo mooi- en zakten dan de Dalmatische kust af, van Zadar, via Split (paleis van Diocletianus), Nin, Hvar Eiland, Sibenik (Sint Jacobs kathedraal), Mostar (Bosnië-Herzegovina: weer een land dat ik van de lijst kan schrappen!) tot in Dubrovnik, mooiste Kroatische parel aan de Adriatische kust. Het werd een reis met schitterend weer (zonnig en tegen/over de dertig graden Celsius), heerlijk eten (vooral de lokale keuken en Italiaans maar ook Indisch), supertof gezelschap en memorabele bezienswaardigheden. Lees de komende weken mee met mij op reisboei.be en droom weg!