Skip to main content

Bologna 2016: Op verkenning in Bologna met ‘I Due Torri Pedenti’ (La Rossa), ‘Tagliatelle al ragù’ (La Grassa) en ‘Basilica San Petronio’. (dag 8-9)

We zijn nog steeds in Bologna en het ontbijt is zoet. Hoogtepunt van dag acht wordt de beklimming van Torre Asinelli en het geweldige uitzicht over Bologna, La Rossa. Ook Bologna la Grassa doen we alle eer aan door twee maal Tagliatelle al Ragù te bestellen. Buon Appetito! Een museum mag vandaag uiteraard ook niet ontbreken: Museo Civico Medievale. En bidden voor een behouden terugkeer, doen we in ‘Il Duomo’ en nog een kerk… of drie! Dag negen is de laatste dag van deze geweldige reis en vlieg ik terug naar huis maar niet voor eerst nog een bezoek te brengen aan … een kerk … of twee! 🙂

Bologna 2016: Uitzicht vanop Torre Asinelli
Bologna 2016: Uitzicht vanop Torre Asinelli

“Twee scheve torens, de Dom, een museumke, 2x tagliatelle al ragù en… een kerk of drie!” (dag 8)

Maar beginnen doen we met … een kerkje! Wel ja, waarom niet!? Basilica San Francesco‘s hoogtepunten zijn een fijn uitgewerkt, marmeren retabel aan het hoofdaltaar, mooie glasramen, een kloostergang met rommelmarkt en de graven van Bolognese jurist professoren ‘Glossatori’ (uit 13e eeuw) op de begraafplaats achter de kerk.

Bologna 2016: Basilica San Francesco
Bologna 2016: Basilica San Francesco

Op het middaguur wandel ik binnen bij ‘Ristorante Maialino’ (Via San Gervasio, vlak naast ‘Mercato del Erbe’ gelegen) en bestel de klassieker van Bologna en de Italiaanse keuken: ‘tagliatelle al ragù’. Ik heb nl. de smaak te pakken van die Bolognese tomaat-gehakt saus. Ik werk aan m’n verslag want het eten laat lang op zich wachten. Ik kan binnenkijken in de keuken en de kok is enorm zwaar. Die doet de bijnaam van Bologna alle eer aan: La Grassa of De Vette. Misschien is dat de reden waarom het allemaal zo lang duurt, nl. dat hij (te) vaak in de potten zit waardoor alles in de opgezwollen maag van deze kok verdwijnt, er geen eten meer overblijft voor de gasten en hij opnieuw moet beginnen? Drie kwartier na de bestelling is eindelijk het eten daar. Qua smaak is het minder goed dan gisteren, maar toch nog heel lekker. In een kwartier is het op.

Bologna 2016: Museo Civico Medievale
Bologna 2016: Museo Civico Medievale

Volgende stop (anderhalf uur) is het Museo Civico Medievale dat gehuisvest is in het Palazzo Ghisilardi: een prachtig gerenoveerd paleis uit de Renaissance met een centrale patio. De collectie is eclectisch gaande van kunst(ige) gebruiks- en religieuze voorwerpen en grafmonumenten, uit Oosten/Islam en Bologna en Italië zelf, uit de Middeleeuwen en de Renaissance periode (dus 13e tot 16e eeuw), zoals porselein, goudsmeedkunst, miniaturen, keramiek, beelden van hout, ivoor, brons of marmer, sarcofagen, (Murano)glas en wapenuitrusting.

De tour start met een gevarieerde Oriëntaalse collectie (zaal 1 tot 3). Dan steek je de patio over (enkele Joodse en Moslim graven), naar zaal 4 tot 13 met religieuze kunst (veel grafmonumenten en sarcofagen) uit Middeleeuwen en vroege renaissance. Zo zie je in zaal 4-5, schitterende marmeren graftombes/sarcofagen en figuren van professoren van de Bolognese universiteit uit de 13e eeuw, de ‘Glossatori’. Zo zie je in zaal 7 een houten beeld van Paus Bonifatius VIII staan, belegd met verguld koper en in zaal 9 ‘Pietra della Pace’. In de kelder in zalen 10-12 vind je nog meer sarcofagen en in zaal 13 marmeren grafzerken. Ik krijg hier een persoonlijke begeleider mee die mij dan met de lift naar de eerste verdieping stuurt. Je komt terecht in zaal 22 en doorloopt de zalen rond de centrale, rechthoekige patio, in omgekeerde volgorde. Zaal 16 is in opbouw (textiel uit 16e tot begin 19e eeuw). Zaal 22 bevat Murano glas en glas-in-lood, zaal 21 ivoor, zaal 18-20 Europese wapenuitrusting en Orientaalse wapens en uitrusting (pistolen, geweren, helmen, schilden, harnassen, ‘klop’stokken, zwaarden, sabels, lansen, helmen en nog meer harnassen), zaal 19 een maquette van Bologna in de 13e eeuw en zaal 17 figuratieve kunst uit I Bentivoglio periode (1450-1550). De kleine zaal 14 (enkele pistolen) is de juiste startplaats en in zaal 15 vind je bronzen sculpturen uit de Renaissance.

Bologna 2016: Il Duomo
Bologna 2016: Il Duomo

Il Duomo, ‘Cattedrale Metropolitana di San Pietro’ of kathedraal van Sint Pieter, stelt volgens Trotter zwaar teleur (geen oude, kunstige schilderijen, beelden, graftombes of fresco’s) maar op mij maakt ze best indruk door haar omvang en de grote ruimte. Ze doet me een beetje aan de Sint-Pieters Basiliek in Rome denken (de marmeren vloer, de Korinthische zuilen).

Op het einde van de middag arriveer ik bij ‘I Due Torri Pendenti’: Torre degli Asinelli en Torre Garisenda (uit 11-12e eeuw). In een uur tijd beklim ik Torre Asinelli (10-15 min) geniet een half uur van het uitzicht over de rode daken van Bologna (La Rossa), neem vele foto’s en selfies, en daal voorzichtig terug naar af langs de glibberige, smalle, houten treden.

Bologna 2016: Uitzicht vanop Torre Asinelli
Bologna 2016: Uitzicht vanop Torre Asinelli

Bologna is de stad van de torens. Ze waren een statussymbool (Hoe rijker en machtiger de familie was, des te hoger was haar toren!) en een uitkijkpost (om te waarschuwen voor de naderende vijand, tijdens de bloederige machtsstrijd tussen Ghibellijnen en Welfen). In de Middeleeuwen waren er meer dan honderd, nu nog maar twintig. En de hoogste van allemaal staat nog steeds recht, de Asinelli toren, die je kan beklimmen!

Bologna 2016: I Due Torri Pendenti
Bologna 2016: I Due Torri Pendenti

Torre Garisenda is 47 m hoog en staat 3.22 m uit het lood. Om omvallen te voorkomen, werd in de 15e eeuw beslist een deel af te breken. Soms besliste een rechter een toren (voor een stuk) te laten afbreken als straf aan de familie voor gepleegde misdrijven. Finaal werd beslist dat torens een maximale hoogte van 60 m mochten hebben.

Torre degli Asinelli is een zeer smalle, hoge, lege toren met vierkant grondplan en lichtjes uit balans. De toren is 97,5 m hoog, heeft 498 trappen (tegen de wanden) en enkele tussenplatformen. Eenmaal boven wordt je beloond met een fantastisch zicht op Bologna 360° in het rond want de twee torens liggen centraal in Bologna (vlakbij Piazza Maggiore). Hier wordt de bijnaam van Bologna, ‘La Rossa’, visueel pas echt duidelijk.

Terug op de begane grond, wandel ik de Strada Maggiore af, een oude straat vol met grote paleizen met arcades uit de Middeleeuwen en de Renaissance. Arcades heb je werkelijk overal in het centrum. Een paraplu heb je hier dan ook niet van doen! Dankzij de arcades werd extra woonruimte gecreëerd binnen de benepen stadsmuren.

Nog een kerkje? Yep, nog een kerkje! Chiesa Santa Maria dei Servi heeft een zuilengalerij rondom de buitenzijde en een mooi retabel aan het hoofdaltaar. Het is een lange kerk met hoog hoofdschip en een zijbeuk langs elke zijde met daarin vele, ondiepe nissen, ter ere van (patroon)heiligen. Er is geen dwarsbeuk.

Bologna 2016: I Due Torri Pendenti
Bologna 2016: I Due Torri Pendenti

Vanaf Piazza Aldrovandi en Via San Vitale heb je een mooi zicht op ‘Due Torri Pendenti’. Er cirkelen veel zwaluwen rond de twee torens. Ik neem nog wat foto’s. De warme dag vol sightseeing zit erop. Ik trakteer mezelf op een ijsje bij Gelateria Gianni: “Una coppa di cinque euro, per favore”! Eerst betalen en dan pas kan je met je kassaticket een ijsje krijgen. De gelato blijkt een overdaad van vier smaken te zijn: ik kies limoen, hazelnoot, aardbei en yoghurt. Superlekker!

Bologna 2016: Resto San Martino - Gazpacho
Bologna 2016: Resto San Martino – Gazpacho

Etenstijd! Heerlijk Italiaanse pasta’s! Nja-ham! Ik installeer mij bij Trattoria San Martino op het gelijknamige plein maar niet voor ik eerst Chiesa San Martino eventjes met een bezoekje verblijdt. Ik kan het niet laten! Kerken, kerken, kerken! Ik ben alleen op reis en moet met niemand rekening houden, dus waarom niet?! Chiesa San Martino is niet zo bijzonder. Er is een mis bezig in een zijbeuk. Bij Trattoria San Martino bekijk ik de menukaart en bestel gazpacho (koude tomatensoep), tagliatelle al ragù (derde keer op twee dagen!), en bruiswater. Het eten is goed maar ik ben toch geen fan van koude soep.

Anderhalf uur later is mijn bord en fles water leeg, ben ik voldaan, betaal ik de rekening en kras ik op. Ondertussen is het 20u45 geworden en is de nacht gevallen. Ik doe nog wat aan sightseeing by night. Ik wandel door het centrum, passeer vele restaurants en cafés die allemaal vol zitten, tot bij Piazza Maggiore en Piazza Nettuno, de twee centrale pleinen met het stadhuis en Basilica San Petronio. In Palazzo Re Enzo is een universiteitsfuif bezig. Ik zie de mensen dansen op de tweede verdieping van het Palazzo onder een arcade. Ik mag niet binnen!

In Quadrilatero, de oude markt, kan je overdag terecht voor de heerlijke culinaire geneugten die Bologna en Emilia-Romagna te bieden hebben: verse vis uit de Adriatische zee, lokale salami’s en hammen zoals mortadella – een typisch Bolognese product – en parmaham, kazen als parmigiano, olijfolie, aceto balsamico di Modena, seizoensgroenten en -fruit en pasta’s in alle vormen. ‘s Avond ruimen de voedselstallen plaats voor bars waar mensen kunnen aperitieven. Daarna wandel ik langs Via San Felice terug naar Hotel San Felice.

“Nog twee kerken (om het af te leren) en dan de vlucht naar huis” (dag 9)

Opstaan, douchen, ontbijten, inpakken, uitchecken. Ik heb nog enkele uren tijd (vertrek vlucht is gepland om 15u40) dus…. een kerkje? Yep een kerkje! Ik bezoek vandaag nog vlug Chiesa Santa Maria della Vita en opnieuw San Petronio (om foto’s te nemen deze keer) en maak een wandeling door Quadrilatero.

 

Bologna 2016: Chiesa Santa Maria della Vita
Bologna 2016: Chiesa Santa Maria della Vita

Chiesa Santa Maria della Vita is een weelderige versierde barokke kerk die niet in m’n reisgids vermeld staat. Ze is niet oud. Ze maken reclame dat ze van TripAdvisor een ‘certificaat van excellentie ‘ hebben gekregen. Het is geen belangrijke kerk maar als je ze dan toch bijna allemaal gedaan hebt, waarom deze dan ook niet, hé! Ach ja, eentje meer of minder, wat maakt het uit!

De kleine kerk heeft een rond bouwplan met centraal een grote koepel (in het wit), met daarrond verschillende kapellen met altaar, schilderijen, beelden, kruisen en lampen en daarnaast ook achteraan een kleinere koepel (fresco’s!) met centraal het hoofdaltaar en een schilderij van Maria met Kind, omgeven links en rechts door bronzen engeltjes, 2 Korinthische zuilen in groene marmer en 2 marmeren vrouwenbeelden.

Bologna 2016: Basilica San Petronio
Bologna 2016: Basilica San Petronio

Basilica San Petronio dan. De belangrijkste en grootste kerk van Bologna heb ik woensdag reeds bezocht, maar nu nog een keertje. Waarom? Om foto’s te nemen deze keer, wat ik woensdag niet gedaan heb want je moet hiervoor twee euro betalen. En omdat ik er de eerste keer nogal vlug ben doorgelopen. En om de rij van vele kathedralen, basilieken en kerken in Venetië, Ferrara en Bologna in schoonheid af te sluiten.

Bologna 2016: Basilica San Petronio
Bologna 2016: Basilica San Petronio

Zoals in vele kerken in Italië wordt hier gevraagd een lange broek aan te doen en de schouders te bedekken. M’n rugzak wordt gecontroleerd door een carabiniere. Ik mag door. Voor de beschrijving van de gevel, het bouwplan, de aankleding en kunstschatten verwijs ik naar het bezoek van woensdag 7 september (dag 7). Ze kloppen hier wel het geld uit de zakken van de toeristen: geen inkom maar wel 2 euro om foto’s te mogen nemen (dit betaal ik), 20 cent om hier en daar een schilderij of fresco te verlichten, 3 euro voor het panoramisch terras.

Op het middaguur ben ik terug in Hotel San Felice. Ik vraag m’n bagage terug en vraag hoe het zit met het transport naar de luchthaven. Hij stelt voor om bus 13 te nemen tot halte ‘Ospedale Maggiore’ (5e halte), en daar over te stappen op de Luchthavenbus of ‘Aerobus’. En zo doe ik het ook. Er is een bushalte op 10 m van Hotel San Felice.

Ik vraag de receptionist van het hotel ook nog om geld te wisselen want ik vrees dat ik gepast geld zal moeten geven op de bus. De receptionist verzekert me dat dit niet nodig zal zijn. Ik kijk bedenkelijk. Niet veel later zit ik al op bus 13 (richting ‘Normandia’) en wat blijkt? De ticketautomaat aanvaardt enkel muntstukken. Die heb ik dus niet. Gelukkig is er een oud Italiaans vrouwtje dat mij uit de nood wil helpen.

Om 12u45 arriveer ik op de luchthaven van Bologna: 3 uur voor vertrek van m’n vlucht. Ik kan reeds inchecken. Ik ga voor de laatste keer Italiaans eten op Italiaanse bodem. Deze keer in Trattoria Vecchia Bologna. Het is hier duurder dan in het centrum. Tortellini al ragù Bolognese: best OK maar het minst goeie dat ik in Bologna al gegeten heb.

De ryanair vlucht FR4863 met boeing 737-800 en bestemming Charleroi vertrekt met 8 minuten vertraging, kent een rustig verloop en komt ruim op tijd aan. De vlucht duurde slechts 1u20min! In Charleroi neem ik TEC Bus A naar treinstation Charleroi-Zuid en vandaar de trein terug naar Antwerpen.

Het avontuur zit erop. Hebt u ervan genoten? Ik wel! Ciaoooooooooo. Bert.

Geef een antwoord

%d bloggers liken dit: