Skip to main content

Bologna 2016: “Basilica San Petronio, Teatro Anatomico…en nog een kerk of 3″ (dag 7).

Na pittoresk, toeristisch Venetië met al die bruggetjes en culturele hoogtepunten en Ferrara met het Castello Estense, eindig ik m’n reis in Noord-Italië met Bologna. Bologna is een levendige stad met veel cultuur: festivals, theater, muziek en verschillende zomerevenementen. Bologna heeft drie bijnamen: ‘La Grassa’ (de Vette) omdat Bologna het beste eten van Italië serveert (en dat zeg ik niet, maar de Italianen zelf!), ‘La Dotta’ (de geleerde) omdat de oudste universiteit van Europa in Bologna staat (en gesticht werd in 1088) en ‘La Rossa’ (de rode) om de rode daken van het Middeleeuws centrum met musea, paleizen, kerken, torens en arcades en om de politieke voorkeur van de Bolognees. Het Historisch centrum is klein en alle hoogtepunten liggen nabij de centrale hoofdpleinen Piazza Maggiore (met San Petronio) en Piazza Nettuno (met Fontana del Nettuno). Deze zal ik de komende 48 uur verkennen.

Maar ik begin de ochtend van dag 7 met een half uur durende treinrit in een regionale dubbeldekstrein van Ferrara naar Bologna. In Bologna is het zwaar bewolkt. Ik check in bij driesterren hotel San Felice, mag meteen op m’n kamer en krijg een upgrade: una camera matrimoniale! Een dubbel bed dus! Een leuk begin van de dag! De kamer is mooi en ruim en de badkamer heeft een inloopdouche. Dit is het beste hotel van de drie van deze reis, met de meeste faciliteiten zoals 24-uursreceptie, ontbijt inbegrepen, personeel dat vlot Engels spreekt, bagage opslag, mini-bar en flatscreen TV en goede wifi.

Om twee uur vertrek ik naar het centrum. Starten doe ik bij de centrale pleinen Piazza del Nettuno met de Salaborsa Bibliotheek en de Fontein van Neptunus (die in de steigers staat), en het Piazza Maggiore met errond het Palazzo del Podestà e Re Enzo (Noordzijde van het plein), het Palazzo d’Accursio (het stadhuis, westzijde), het Palazzo dei Notai (zuidzijde), de Basilica San Petronio (zuidzijde) en het Palazzo dei Banchi (oostzijde).

Bologna 2016: Uitzicht vanop Torre Asinelli, Bologna, Italië.
Bologna 2016: Uitzicht vanop Torre Asinelli
Bologna 2016: Basilica San Petronio, Bologna, Italië.
Bologna 2016: Basilica San Petronio.

Basilica San Petronio is de belangrijkste kerk van Bologna (en een must do als je Bologna bezoekt) en de bouw ervan begon einde 14e eeuw en duurde 2 eeuwen. Echter de gevel bleef onvoltooid: enkel de grondmuur draagt versieringen in witte en roze marmer. San Petronio heeft een zeer hoog en lang hoofdschip, met aan weerszijden een zijbeuk (met 6 rode en roze bakstenen spitsbooggewelven, met telkens twee kapellen) en geen dwarsbeuken en met crèmekleurige plafonds en muren. Het hoofdaltaar staat onder een marmeren baldakijn.

De kapellen zijn soms rijkelijk versierd (barok), soms sober versierd (Middeleeuws of Renaissance periode), soms donker en in restauratie zijnde, soms met een altaar, soms zonder, soms toegankelijk, soms afgesloten met hekwerk. Er is een kapel met relieken en eentje met marmeren bas-reliëfs die de belangrijkste gebeurtenissen uit het Oude Testament verhalen (zoals de schepping van Adam, de schepping van Eva, de Zondeval, de Ark van Noah,…). Het hoogtepunt echter is de Bolognini kapel (4e links) met mooie glasramen en het fresco ‘Het Laatste Oordeel’ van de hand van Giovanni da Modena uit 1410-1420.

In 1530 werd Karel V hier gekroond door paus Clemens VII tot keizer van het Heilig Roomse Rijk. Bologna behoorde toen en tot 1860 tot de pauselijke staten (met een korte onderbreking van 1796 tot 1814 met de inval van Napoleon) waarna het werd aangehecht bij koninkrijk Sardinië en een jaar later bij koninkrijk Italië.

Bologna 2016: Palazzo dell'Archiginnasio met Teatro Anatomico, Bologna, Italië.
Bologna 2016: Palazzo dell’Archiginnasio met Teatro Anatomico

Volgende stop (en de tweede must do) is het Palazzo dell’Archiginnasio met het anatomisch theater (Teatro Anatomico) en de ‘Sala Stabat Mater’. In de gangen en op de binnenplaats hangen vele wapenschilden en inscripties van professoren en studenten uit 16e tot 18e eeuw. Vervolgens kom je bij het ‘Teatro Anatomico’ waar anatomielessen gegeven werden aan geneeskundestudenten door het ontleden van lijken op de centrale, marmeren tafel. Dit was de eerste universiteit ter wereld die dat deed. De rest van de zaal is volledig van hout. De lectorstoel heeft een baldakijn ondersteund door twee Körperwelt-achtige figuren. Het theater werd na het bombardement van 1944 volledig verwoest maar werd terug heropgebouwd in de oorspronkelijke staat. De ‘Sala Stabat Mater’ wordt zo genoemd omdat de eerste uitvoering van ‘Stabat Mater’ van Rossini hier werd opgevoerd in de 19e eeuw. Naast deze attracties voor toeristen, is het Palazzo nog steeds een actief onderdeel van de Universiteit van Bologna want de bibliotheek is hier gehuisvest: met 800.000 boeken en pamfletten, 15.000 16e eeuwse boeken, 12.000 manuscripten, 50.000 letters en 15.000 tekeningen en ontwerpen, is dit de grootste stadsbibliotheek van Italië.

Bologna 2016: Basilica San Domenico, Bologna, Italië.
Bologna 2016: Basilica San Domenico

Nog een kerkje om het af te leren? Yep! Basilica San Domenico deze keer. Deze kerk met eenvoudige Romaanse gevel en Barok interieur werd gebouwd in de 13e eeuw ter ere van de Heilige Dominicus, Spaans monnik en oprichter van de kloosterorde van de Dominicanen. Zijn magnifieke graftombe staat rechts. Er is 300 jaar aan gewerkt door bekende beeldhouwers als Niccolò dell’Arca, Nicola Pisano en Michelangelo himself. Ook de moeite is ‘Het Mystieke Huwelijk van Sint-Catherina’ door Filippino Lippi in de kapel rechts achteraan het koor.

Bologna 2016: Basilica Santa Stefano, Bologna, Italië.
Bologna 2016: Basilica Santa Stefano

En ik krijg er geen genoeg van want het volgende op het dagprogramma is…. juist geraden, nog een kerk: Basilica Santo Stefano! Deze basiliek zijn er eigenlijk vier (en vroeger zelfs zeven) die met elkaar verweven zijn. Ze werd in de 8e eeuw (!) opgericht door de Longobarden in Romaanse stijl. Je komt binnen langs de Crucifixkerk, gebouwd op een crypte. Dan volgt de San Sepolcro kerk, uit de elfde eeuw met zuilen in een cirkel en het graf van San Petronio. Je kan van hieruit naar de San Vitale en San Agricola (zware, sobere stijl met Romeinse en Byzantijnse kapitelen) en via een patio naar de Chiesa della Trinità uit de 13e eeuw en vandaar kan je naar een kloostergang met waterput. Het Piazza Santo Stefano, voor de kerk, is een van de mooiste pleinen van de stad.

Ik wandel langs Corte Isolani, een tussenstraatje met shops en resto’s. Deze verbindt Via Santo Stefano met Strada Maggiore. Langs beide wegen staan vele prachtige Middeleeuwse en Renaissance paleizen. Zo kom ik terecht bij ‘Due Torri’ of de Twee Torens. Bologna heeft niet echt beroemde attracties maar als je er dan toch een zou vermelden, dan zijn het de ‘Twee Torens’ wel! Hierover morgen meer (dag 8 van het reisdagboek) wanneer ik één van de twee torens, Torre degli Asinelli, beklim.

Vierde en laatste kerk (jawel!) van de dag is Basilica Di San Giacome Maggiore: een barokke kerk, bestaande uit één groot, rechthoekig volume, met een centrale koepel, een koor en vele vlakke kapellen. Ze is weelderig versierd met vele beelden, fresco’s en met 34 altaren met daarboven schilderijen, kruisen, kaarsen, bloemen. Tijdens m’n bezoek schijnt de zon volop binnen via een groot glasraam waardoor alles baadt in een zee van licht wat een speciale sfeer geeft. Er zijn vele mooie dingen te zien, zoals (links achteraan het koor) de Bentivoglio kapel in Renaissance stijl.

En de allerlaatste culturele stop van de dag wordt het Oratorio Di Santa Cecilia, dat gelegen is naast de basiliek van San Giacome. Het Oratorio Di Santa Cecilia wordt de ‘Sixtijnse kapel’ van Bologna genoemd omdat het versierd is met schitterende fresco’s van Bolognese toppers uit de Renaissance zoals Francesco Francia, Lorenzo Costa en Amico Aspertini. In tien scenes wordt het leven van Santa Cecilia, San Tiburtius en San Valerianus uitgebeeld: 1. Trouw Cecilia, 2-4. Valerianus’ Bekering, doop, en Engel die de martelaarskroon aanbrengt, 5-6. Het Martelaarschap van Valerianus en Tiburtius (Hun hoofd wordt afgehakt met zwaard), De Begrafenis van Valerianus en Tiburtius, 7-10. Cecilia’s Berechting, Cecilia’s Martelaarschap, Cecilia die aalmoezen uitdeelt, Cecilia’s Begrafenis. In Rome is er een kerk, Santa Cecilia in Trastevere, waar een grafmonument staat, een liggend beeld van de net terechtgestelde Cecilia met een doek over het hoofd, in wit marmer, schitterend gebeeldhouwd door Stefano Maderno.

Het is zeven uur ‘s avonds en de dag sightseeing zit erop. De drukke reis en de vele bezoeken beginnen op mij te wegen. Mijn voeten doen erg zeer. Buitengekomen, wandel ik eventjes naar rechts (richting de grote universiteitscampus die verschillende blokken beslaat, en waar ook het Museo di Palazzo Poggi is gevestigd, met de universiteitscollecties zoals over anatomie en verloskunde) en dan naar links in de Via Giuseppe Petroni, door de universiteitswijk, tot aan Via Piella. Hier heb je zicht op een kanaal dat door Bologna stroomt.

Bologna 2016: Tagliatelle al Ragù, Ristorante Dal Biassanot, Bologna, Italië.
Bologna 2016: Tagliatelle al Ragù, Ristorante Dal Biassanot

Ik heb honger en heb de ganse dag moeten teren op een kleine smos ham die ik deze morgen in het station van Ferrara gekocht heb. Ik haal m’n Trotter Noord-Oost Italië 2016 boven en zoek resto’s op met als karakteristieken ‘uitstekende kwaliteit’, ‘eerlijk’ en liefst ook nog ‘goedkoop’. Er zijn er verschillende in de buurt die hier aan voldoen. Trattoria del Rosso biedt menu’s aan voor 20 euro en is dus populair. Ze hebben nog verschillende vrije tafels maar de ober zegt dat ze vol zitten (er komt nog een grote groep toeristen). Over een half uur is er misschien wel plaats. Daar wacht ik niet op. Een ander, duurder resto, aangeprezen in Trotter, is Dal Biassanot, in Via Piella. Ook hier zit alles vol. Quasi vol, er is een reservatie afgezegd en ik kan aanschuiven! Yippie!

Bologna 2016: Parmigiano Reggiano, Ristorante Dal Biassanot, Bologna, Italië.
Bologna 2016: Parmigiano Reggiano, Ristorante Dal Biassanot.

Ristorante dal Biassanot is een topper! Gezeten op het terras, in een rustige straat, bestel ik als primo piatto, Tagliatelle al ragù (spaghetti Bolognese), als secondo piatto, Cotoletta alla Bolognese (dunne lap rundsvlees met ham en gesmolten kaas) en verdura alla griglia (gegrilde groenten) en een fles bruiswater en een 1/4 liter vino della casa, rosso. De ‘spaghetti Bolognese’ is de beste die ik ooit gegeten heb: uit-ste-kend! Hier kan ik zo een tweede bordje van op. De schnitzel is zeer mals, maar de portie is te groot en de gesmolten parmigiano kaas maakt het zwaar. De desserts zien er fantastisch uit, maar ik moet passen. Ik kan geen pap meer zeggen, behalve “Il conto, per favore?!” Dit was anderhalf uur culinair genieten. Het restaurant zat afgeladen vol.

De dag zit erop. Ik wandel terug naar het hotel. Een paraplu is hier, net zoals op vele andere plekken in de stad niet nodig, want overal loop je onder arcades door. Dit is een uitvinding van Bologna. Het centrum is autoluw: Bologna is op dat vlak een vooruitstrevende stad. Tot morgen!

Geef een antwoord

%d bloggers liken dit: