Skip to main content

Venetië 2016 : “Het avontuur begint” (dag 1)

Buongiorno a tutti!

I seguenti nove giorni vado in viaggio in Italia! En zoals je kan lezen, zal ik er niet met mijn mond vol tanden staan. Best ook dat ik enkele woorden Italiaans spreek want ik ga alleen op reis, voor de eerste keer in m’n leven zo lang, dus … spannend!

Deze tekst is in de tegenwoordige tijd geschreven, dus het lijkt dat ik de volgende negen dagen in Italië vertoef, maar dat klopt niet. Eigenlijk is de reis al voorbij. Van 1 tot 9 september 2016 zat ik in Italië, in Venetië (4 nachten), Ferrara (2 nachten) en Bologna (2 nachten). Waarom dan schrijven in de tegenwoordige tijd? Omdat het makkelijk schrijft en vlot leest! Wil je weten wat ik allemaal gedaan heb? Dan lees je dat hier in een kort overzicht.  De volgende weken kan je op reisboei het dagboekverslag lezen van mijn avonturen. Hier volgt het eerste deel.

Donderdag 1 september start de reis met een treinrit Antwerpen – Zaventem Luchthaven en een Ryanair vlucht naar Treviso Venetië. Om tien voor zeven uur ‘s avonds is de take off. Het is een zonnige mooie late zomerdag en ik zit aan de goede kant van het vliegtuig: ik zie Vilvoorde (viaduct), het Atomium met haar glimmende bollen, Brussel centrum en de Europese wijk. Naast mij in het vliegtuig zit een schone Italiaanse brunette die alleen reist. Het begin van iets moois…?

Neen, want we geraken aan de praat en ik kom al snel te weten dat ze met haar vriend in Padua woont. Ze heet Lucia. We hebben het over de etymologische betekenis van het woord ‘Ciao’ (afkomstig van sciavo wat slaaf betekent, of vrij vertaald wil ciao dus ‘ik ben je slaaf’ of ‘ik sta tot je dienst zeggen) en over de Italiaanse taal, over m’n reisroute, over Venetië en dat het jammer is dat we niet op de luchthaven Marco Polo vliegen want dan bestaat de kans dat we Venetië zien vanuit de lucht. Ja jammer, maar het gesprek was leuk!

Zicht op Campanile San Marco plein en Canal Grande vanaf Punta delle Dogana, Venezia.
Venezia 2016: Zicht op Campanile San Marco plein en Canal Grande vanaf Punta delle Dogana.

Op Italiaanse bodem

Om 20u05 sta ik op Italiaanse bodem en begint het avontuur pas echt. Met de Aerobus rij ik tot de eindhalte aan Piazzale Roma op Venetië eiland. Hier is een busstop, een treinstation en behoorlijk wat autoparking. In de rest van Venetië zijn geen auto’s toegelaten. ‘t Zou ook moeilijk gaan, met al die kanaaltjes en bruggetjes. Ik merk een verkooppunt van allerhande tickets (voor de bus, vaporetto’s, museums, kerken, evenementen, enz.). Ik koop een museumpas, geldig in tien stedelijke musea waaronder Palazzo Ducale, Museo Correr, Ca’ Rezzonico, Ca’ Pesaro en Glasmuseum van Murano eiland. Daarnaast koop ik een driedaagse pas voor de vaporetto’s. Het is tien voor tien en donker en alle winkels sluiten. Ik koop nog snel-snel een broodje en drankje om zo dadelijk in het hostel op te eten. Maar eerst dat hostel vinden.

Hostel Veniceluxury

Het hostel heet Hostel Veniceluxury, ligt in een achtersteegje van Strada Nova op nr. 2286 aan het Canal Grande en vlakbij Ca’ d’Oro. Waarom dit hostel? Eerst en vooral een hostel en geen hotel omdat een (single) hotelkamer niet te betalen is (dit hostel kost mij 164 euro voor vier nachten), ten tweede dit hostel omdat het centraal gelegen is in Venetië (in Cannaregio), goede wifi heeft en geen grote slaapzalen heeft (maar kamers met vier bedden).

Ik bel, word binnen gelaten, check me in bij de receptie en betaal meteen het totaalbedrag in cash. Op de kamer maak ik al meteen kennis met ‘chutney’, een Indisch meisje dat 6 nachten in Venetië verblijft. Morgen maakt ze een trip naar de Dolomieten. Straf! Is ‘chutney’ niet Engels voor een goed afgekruide, zoetzure vruchtenpuree uit India? Een pittig fruitig meisje dus! Straf!

Morgen begint de reis pas echt! Lees je mee? Tot later!

Wenen 2016: Reisblog (tweede deel)

Over Wenen heb ik de voorbije weken al veel gepost. Tijdens de reis heb ik een dagboek bijgehouden waarin ik anekdotes en praktische weetjes heb opgeschreven die ik graag met jullie wil delen. Dit is deel twee van dat reisdagboek. Voor deel één, klik hier.

Waar zat ik met m’n verhaal? Ja, het was zaterdag 28 mei toen we de Wachau wijnstreek bezochten onder een stralend zonnetje met een volle bus bende toeristen. We reden net Wenen uit en voerden via snelweg S5 tot in Krems An Der Donau (dat hoogdagen beleefde toen zout nog het witte goud was) en tot Spitz. Onderweg was de Donau nooit ver weg. De Donau is een machtige rivier die tien Europese landen doorkruist of er de grens van streelt en met 2800 km is het, na de Wolga, de langste rivier van Europa en in Wenen en de Wachau wijnstreek kleurt die blauw. Zo beweert Johann Strauss toch in z’n beroemde wals. Dit deuntje werd herhaaldelijk in de bus afgespeeld. We passeerden het kasteel van Korneuburg, het kloosterpaleis ‘Klosterneuburg’, dat gebouwd werd door Karel de zesde rond 1700 toen hij de Spaanse kroon aan de Bourbons verloor en zijn eigen L’Escorial wilde hebben, nog een ander groot klooster, Herzogenburg, en het beroemde kasteel van Dürnstein waar Richard Leeuwenhart, koning van Engeland, een tijdje heeft gevangen gezeten.

Opvaart Donau van Spitz naar Melk, Wachau, Oostenrijk.
Wenen 2016: Opvaart Donau van Spitz naar Melk.

De gids richtte onderweg onze aandacht ook op ‘Elder’, Sambucus nigra, of in het Nederlands Lees meer

Wenen 2016: Reisblog (eerste deel)

Over Wenen heb ik de voorbije weken al veel gepost. Tijdens de reis heb ik een dagboek bijgehouden waarin ik anekdotes en praktische weetjes heb opgeschreven die ik graag met jullie wil delen. Dit is deel één van dat reisdagboek. Voor deel twee, klik hier.

Het cultureel citytrip avontuurtje van een week begon op Zaventem en anderhalf uur vliegen later stonden we op Oostenrijkse bodem. De Austrian Airlines vlucht zat maar half vol. Het vluchttarief was redelijk (niet zo laag als ryanair vluchten natuurlijk), de beenruimte voldoende, de gratis versnapering een leuk gebaar. Niets op aan te merken dus, behalve dan op het toegelaten gewicht van de handbagage: slechts 8 kg! Beetje weinig, niet? Toch als je om kosten te besparen, enkel handbagage wil meenemen. In Wenen had ik een kamer geboekt in een groot hotel: Azimut Vienna Delta Hotel. Dit hotel heeft een goede quotering op booking.com, heeft alle faciliteiten en wat mij het meest beviel was de superlocatie vlakbij het Hauptbahnhof (het centrale station van Wenen) aan de Südtirolerplatz. Dit is een openbaar vervoer knooppunt waar je slechts op 20 min sporen verwijderd bent van de luchthaven van Wenen (trein) en slechts enkele haltes van Karlsplatz en Stephanplatz (U1-bahn).

Anker Uhr, Hoher Markt, Innere Stadt, Wien.
Wenen 2016: Anker Uhr, Hoher Markt, Innere Stadt.

De eerste halve dag (woensdag 25 mei) hebben we een wandeling gemaakt door het Westelijke deel van de Innere stadt. Vanaf Stephanplatz met Stephansdom, ging de tocht via Rotenturmstrasse, Lichtensteg, Hohermarkt (met Anker Uhr), Judenplatz, Am Hof, Graben, Peterskirche, Graben, Kärtnerstrasse, Hotel Sacher tot Café Mozart en het Albertinamuseum. Peterskirche is een barokke kerk, en heeft, op de Karlskirche na, de mooiste koepel van Wenen, met een schitterend koepelfresco van Rottmayr. In Café Mozart smulden we van een overheerlijke Lees meer

Wenen 2016: Must see & must do’s in Wenen

Mensen houden van lijstjes. Zo ook ik. Wat zijn de tien dingen die je moet gezien of gedaan hebben als je Wenen bezoekt?

1. Ontdek muzikaal wenen! Woon een klassiek concert bij in het Musikverein (Wiener Philharmoniker) of het Konzerthaus (Wiener Symphoniker), een (gratis) concert in een kerk (Peterskirche, Augustinerkirche,…) of in Schloss Schönbrunn (Zomernachtconcert), of woon een opera of operette bij in de Staatoper of Volksoper, of een mis in de Hofburgkapelle (opgeluisterd door de Wiener Sängerknaben), of geniet van de volksdansen (walsen, polka’s) en marsen tijdens een Strauss concert in de orangerie van Schloss Schönbrunn.

Sfeerbeeld op het Zomernacht Concert, Schloss Schönbrunn, Wenen.
Wenen 2016: Sfeerbeeld op het Zomernacht Concert, Schloss Schönbrunn.

Als (luisteren naar) klassieke muziek niet aan jou besteed is, bestaan er alternatieven zoals je opsmukken en aankleden voor en deelnemen aan een klassiek Weens bal en dansen in paar op de snelle driekwartsmaat muziek van Johann Strauss jr. Of je kan de combinatie maken: dineren plus concert (Schloss Schönbrunn). Of je kan een rondleiding in de Staatsopera volgen, of binnenkijken in het leven van beroemde componisten (Musea over Mozart, Beethoven, Schubert of Johann Strauss in voormalige woningen). Of je kan je vergapen aan (soms zeer aparte) muziekinstrumenten (Neue Burg Museums) of je kan in een zie en doe museum zelf een muziekstuk maken of een orkest dirigeren (Haus der Musik). Of je kan naar het stadspark gaan en daar in stenen lijve op de foto gaan met componisten als Brückner, Schubert en Johann Strauss Junior.  Keuze te over dus!

2. Ontdek het Wenen van de Habsburgers!  Bezoek het Hofburg,  de (winter)residentie van de Habsburgers, met de Spaanse rijschool en Lippizaner paarden, de Kaiser Schatzkamer (keizerlijke (kroon)juwelen) en de Kaiser appartementen (met de Sisi appartementen), kerken als de Lees meer

Wenen 2016 – Bijzonder aan Wenen: haar gastronomie

Typisch Weens zijn de koffiecultuur en koffiehuizen (‘Kaffeehäuser’), ‘Heurigen’ of wijnbars en ‘beiseln’ of bistro-cafés. Hier volgt een woordje uitleg. Het eerste koffiehuis in Wenen opende kort nadat het beleg van Wenen in 1683 door de Ottomanen succesvol werd afgeslagen. Tijdens hun haastige aftocht, lieten de Turken enkele zakken met kostbare koffiebonen achter. De Weners wisten er geen raad mee (Was het kamelenstront?) maar een officier van Pools Koning Jan III Sobieski wel. Deze opende niet veel later het eerste koffiehuis van Wenen. De Habsburgers en de (gegoede) Weners waren verzot op koffie en in de 18de eeuw sprongen koffiehuizen als paddenstoelen uit de grond. Grote cafés, zoals Café Sperl, Café Central, Café Landtmann en Café Griensteidl, openden in de tweede helft van de vorige eeuw en werden druk bezocht door artiesten, muzikanten, schrijvers, denkers en filosofen. In de jaren ’50 van deze eeuw was er een dipje in de koffiecultuurbeleving en gingen er verschillende failliet (‘Kaffeehäussterbn’) maar daarna leefden de koffiehuizen terug op. Vandaag de dag is elke Wener verslaafd aan koffie en gebak en worden koffiehuizen druk bezocht: om van al die heerlijke koffie en zoete gebakjes te genieten natuurlijk, maar ook om bij te praten met vrienden of familie, om een gratis krant te lezen, om spelletjes te spelen en vooral om gewoon eens weg te zijn, te relaxen en te dagdromen. Elke Wener heeft wel een favoriet koffiehuis en kan er uren in doorbrengen: hij beschouwt het als het verlengde van zijn woonkamer.

Lamskotelet met ratatouille, Griechenbeisl, Wenen.
Wenen 2016: Lamskotelet met ratatouille, Griechenbeisl.

Wij hebben twee koffiehuizen bezocht, twee echte klassiekers die geschiedenis ademen, Café-restaurant Griensteidl en Café Landtmann. Lees meer